یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۳ دی ۳۰, سه‌شنبه

کار می کنیم

کار کردن تو امریکا برای من خیلی جدید نیست! به جز سال اول که تو دانشگاه و برای یه استاد کار می کردم، سه سال متوالی تو یه موسسه تحقیقاتی وابسته به دانشگاه کار می کردم. منظورم اینه که م یدونم خیلی فضای کاری و فرهنگ کار تو امریکا با ایران متفاوته. اینو برای این می گم که می خوام از این به بعد یکم در مورد شرایط کارم و محیط کارم بنویسم و نمی خوام این شبهه بوجود بیاد که تازه با فرهنگ محیط کار تو امریکا آشنا شدم. البته سه سال زمان زیادی نیست و صد البته هر جایی شرایط خودشو داره.
حالا یکم مقدمه. همونطوری که گفتم بعد از کلی دنبال کار گشتن و به خاطر نداشتن گرین کارت به دیوار خوردن، به کمک یکی از همکلاسی های سابقم تو دانشگاه اوهایو تونستم کار پیدا کنم و شدم همکار این دوستمون. بعد از یه مصاحبه طولانی و کلی صبر کردن و هی مبارزه با نفس (که هر یه ساعت ایمیل نزنم بگم چی شد؟!) وسط تایمز اسکوئر و در حالی که واقعا یکی در میون میشنیدم که چی میگن فهمیدم که کارو گرفتم! 
ادامه دارد

۱۳۹۳ آذر ۲۷, پنجشنبه

حرف بی حرفی علاجش حرفیدن است

بعضی وقت ها ننوشتن خودش یه عالمه حرف داره. ولی خوب با زبان بی زبونی حرف زدن هم اندازه داره!

۱۳۹۳ مرداد ۳۰, پنجشنبه

روزشماری

شمردن روزها همیشه کار مزخرفیه! منم همیشه دستم پره از روزشمار! 2 روز تا وحید برگرده، سه روز تا سفر نیویورک، دو روز تا جواب، 9 روز تا تدریس، 17 روز تا هوتن... نه! 16 روز! 
یعنی الان همه رو هم لیست نکردم! فقط دم دستی ها، فقط تا بازه 16 روز آینده! البته نیمه پر لیوان: بازم چیزی هست که منتظرش باشم. بازم خوبه والا

۱۳۹۳ خرداد ۲۶, دوشنبه

نيمه اول!

اين دو دقيقه رو دووم بيارين

فوتبال

يعني استرس زا تر از فوتبال خودشه! مدتها بود اينقدر استرس نكشيده بودم

!!! 
اين گوگل هم كه همش ميگه ٦٠٪ نيجريه بازيو داره... عقلشون تو چشمشونه هاااا

۱۳۹۳ خرداد ۶, سه‌شنبه

چگونه فرق خواب و خاطره را تشخیص دهیم- هاله هلمز در خدمت شماست!

من خیلی خواب میبینم. تقریبا هر شب یا یه شب در میون. بعضیاش یادم میمونه ولی از بعضی هاش فقط یه صحنه هایی یادم میمونه.  یه وقتایی خوابم یه جوریه که تو خواب می فهمم دارم خواب میبینم و می گم اوکی! اینکه خوابه بذار ببینم به کجا میرسه! یه وقتایی اونقدر واقعیه که وقتی بیدار میشم شک می کنم این خواب بود یا خاطره. تقریبا تمام خواب هایی که در مورد بابا میبینم اینجوریه. البته به جز اولین باری که بعد از فوتش خوابشو دیدم.  یعنی دیشب ساعت 4 صبح پاشدم نشستم تو تخت دارم تصمیم میگیرم اینی که دیدم خواب بود یا خاطره. خلاصه کلی فکر کردم ... اگه گفتین از کجا فهمیدم خواب بود؟ 
خوابه تو خونه رشتمون اتفاق افتاده بود. میشه قبل از 1375. بعد تو یه جاییش من خواستم ساعت رو چک کنم از رو موبایلم که آیفون بود چک کردم!!! بله! اینجوریه. ما اینیم. دقت در جزئیات تا این حد!

۱۳۹۳ خرداد ۲, جمعه

کار و آلزایمر و هپی

هوا خوبه! به دنبالش حساسیت من هم خوبه! این کار پیدا کردن من هم شده ... بماند که من هم همچین تلاش طاقت فرسایی براش نمی کنماااا ولی بالاخره ذهن آدم رو مشغول می کنه! همه چی خیلی در هم بر همه. احتمالا هر کی دیگه جای من بود الان تکلیفش معلوم بود ولی خوب... منم دیگه! کلا هم قربون حافظه برم! همه چی همش یادم میره... آلزایمر مطلق گرفتم.  خوب ایم از دوز غر زدن امروز
یه چند تا اتفاق افتاده که روی مخمه! یکی این صفحه آزادی های یواشکی و به دنبالش اون صفحه که عکس اینا رو گذاشته بود و برای شناساسیی این مجرمان اینترنتی!!!!!!!!! جایزه تعیین کرده بود. اولش بدم نیومد از این ایده. خیلی طرفدار این مخالفت های زیر پوستی گربه شاخش نزنه نیستم. همین جوری لاس زدن ها باعث شده که اوضاع مملکتمون این باشه. بماند که هنوز ملت فکر می کنن اصلاح طلبی و امید و اعتدال مشکل رو حل می کنه. واقعا براشون متاسفم که سرشون رو کردن تو برف و ایران رو جوری تصور می کنن که می خوان. هم حال و هم آیندشو
بعدیش هم این ویدئو هپی بود. یعنی می خوام ببینم اینا واقعا انتظار نداشتن که این اتفاق میافته؟ 4 تا دختر و پسر، جلوی دوربین قر بدن بذارن یوتیوب و آب از آب تکون نخوره؟ تا الان کجا زندگی می کردن؟ ملت رو برای آب بازی بدون موسیقی و رقص دستگیر کردن! بعد اینا فکر کردن هیچ اتفاقی نمیفته؟ 
حالا نکته اینه: آدمایی که تو دسته اول ذکر کردم یعنی کسایی که طرفدار حرکت های یواشکی و اینا هستن  یه جورایی می گن این حرکات هزینه زیادی نداره ولی ال و بل (البته با حساب کردن اون صفحه های شناسایی کنین جایزه بگیرین گویا هزینه هم خواهد داشت... تا اون موقع...) بعد همونا میان در جواب کسایی که م یگن خوب این تابلو بود که می گیرنشون می گن این حق طبیعی هست و تا مردم این کار ها رو نکنن درست نمیشه جو بسته ! خوب الان من نتیجه گیریم اینه: اگه خودشون بخوان کاری بکنن باید اعتدال و یواشکی و این حرفا باشه که خدایی نکرده هزینه ندن. اگه بقیه می خوان کاری بکنن لطفا با کله بپرن وسط میدون! ببخشید که رک م یگما ولی از دست مردم مملکتم کلا در حال خندیدنم! یعنی اوایل حرصم میگرفت ولی الان دیگه اینقدر دیدم که کلا فقط می خندم.