یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۲ آذر ۱۲, سه‌شنبه

خاطرات ده سال بعد

همه ما اسیر دست زمانیم. زمان ما رو به بازی میگیره... یه روز رو یک سال جلوه میده و یک سال رو یک روز. ولی شاهکارش وقتیه که ده ماه رو همزمان ده ثانیه و ده قرن نشون میده. ده ثانیه ای که تک تک جزدیات و رنج و عذابش رو به خاطر داری و ده ماهی که فکر می کنی ده قرن پیش بوده. 
خیلی وقته تلخ می نویسم. کلا روزگار تلخیه... تنها امیدی که دارم اینه که ده سال دیگه برای بچه های برادرهام تعریف کنم که خیلی دوران سختی بود. این زمان فعل خیلی مهمه... این که بگم اون موقع "بود"... یعنی الان (ده سال دیگه) نیست!  خیلی شنیدیم.... آدمیزاد به امید زندست. می گن:
 آرزومند را غم جان نیست
آه اگر آرزو به باد رود
اینو که نوشتم یادم افتاد خیلی وقته کتاب نخوندم. خییییییییییییییلی! و بلافاصله فکر کردم کتاب بخونم؟ باید کتاب بنویسم. اینقدر درس زندگی یاد گرفتم تو این چند وقت که باورم نمیشه.  از یه طرف می گم حیفه که این همه تجربه و اطلاعات به درد نخور به هدر بره، از طرف دیگه می گم خدا نکنه کسی این چیزا رو لازم داشته باشه.  حرف تجربه شد... مامانم که کلا شده استاد تمام تجربه! و هر دومون شدیم استاد تحمل!!! 
از طرف دیگه این ترم اخر بودن و دو تا امتحان و پایان نامه ای که 2 هفتست دست بهش نزدم داره خراب میشه رو سرم. اینا رو بذار کنار ... ده سال دیگه رو بگو که اینا یه مشت خاطره تلخن که پایان خوبی داشتن.... کلا این روزها چیزی نیستن، اینا خاطرات گذشته در روزهای آینده هستن. جدی نگیرینشون

۱۳۹۲ آبان ۲۹, چهارشنبه

خاطره هر جا که میری.... به یاد من باش!

پایان نامه رو تحویل دادم. دو تا استادا به به و چه چه کردن و گفتن خیلی خوبه ها ولی ما نمیرسیم بخونیم بدیم به تو اصلاح کنی تو 2 هفته. خلاصه که من هم فارغ التحصیل شدم هم نشدم... یعنی درسم تمومه ولی جشنم با ترم بعدیاست!!!
الان که بی کار نشسته بودم و داشتم فایل های صد بار تکرار شده بک آپ لپ تاپ رو ادقام و دیلیت و... می کردم، با دیدن عکس های قدیم و جدید یه چند تا سوال برایم پیش اومد.  اولیش این بود که چه تصمیم هایی گرفتم که نباید می گرفتم. بعدیش این بود که چه روابطی رو ایجاد کردم یا از بین بردم که الان پشیمونم...
جوابشون بماند! ولی یه نکته مهمی رو فهمیدم... هر چی سنم بالاتر رفته، دوست راحتتر پیدا کردم... ولی دوست صمیمی سختتر. الانم که کلا قیدشو زدم....
چه غمگین!! خدایی دلم برای روزهای دانشگاه تنگ شده هااااااااا سحر... پگاه... بهار...

۱۳۹۲ آبان ۲۰, دوشنبه

افاده ها طبق طبق... شایدم تبق تبق

خیلی برام جدیدا سوال شده که ملت چجوری اسم انتخاب می کنن برای بچشون.  مثلا مامان و بابای من سر "هوپند" و "مریم" به توافق نرسیدن اسم من شد هاله!!! الانم که مد شده یه اسمی میذارن رو بچشون که وقتی می خوای حال بچه رو بپرسی مجبوری بگی نی نی چطوره؟ به خدا نمی شه تلفظ کرد!  اینو داشته باشین حالا...
یه لینکی هی دور می چرخید در مورد اسم های امریکایی ها تو چند دهه گذشته به تفکیک ایالت. خوب جالب هم بود.  و همه می گفتم پس ایران چجوریه و از این حرفا...
الان داشتم نگاه می کردم به روند تغییر 50 اسم اول از سال 80. اسم یسنا (دختر) خیلی اومد تو چشمم چون تا الان نشنیده بودم.  معنیش رو نگاه کردم اولش خوب بود خوب فرزند خلف پدر و مادر و این حرفا. ولی معنی بعدیش: پسر بایسنقر که سلطان ابو سعید رو کشت!!!
یعنی 11609 تا دختر بچه اسم یه آقایی که قاتل ابوسعید بوده رو دارن! قسمت ابوسعید به کنار، اسم پسره بابا جان!!

۱۳۹۲ آبان ۱۹, یکشنبه

5+1

دیدید این 5+1 هم مثل آدم کار نکردن؟ خوب لا مصبا یکم بالا یکم پایین.. جوش بدین بره دیگه!!!!!

گرفتارم

پایان نامه می نویسم و گرفتارم. البته بیشتر بخونست برای پیچوندن. خیلی حال می ده یه بهانه موجه داشته باشی برای جواب ندادن به تلفن، ایمیل، اوو. داشتم فکر می کردم چه خوب می شد اگه به جای بهانه می شد به آدما گفت . سلام. من الان حوصله حرف زدن باهات رو ندارم. اگه احتیاج داری بهم  بگو و حرف می زنیم. ولی اگه می خوای فقط وقت بگذرونی من الان، امروز، این ساعت واقعا حالشو ندارم. بذار یه روز دیگه. خدایی خوب بود دیگه... نبود؟ 

۱۳۹۲ مهر ۱۶, سه‌شنبه

شلوار جین و موسیقی غربی

چند روز پیش حرف این شلوار جین و موسیقی غربی بود. من هم گفتم خیلی‌ حرف چرتیه، حتی اگه مثاله بازم خیلی‌ مثال مسخره ای‌ هست و این بابا هیچ چی‌ از ایران نمی‌دونه.  حاضرین جمع می‌گفتن که منظورش اشاره به این بوده که آزادی در انتخاب پوشش وجود نداره و خوب راست هم میگن، شلوار جین سر کار نمی‌شه پوشید ولی‌ مگه اینجا می‌شه؟ اینا هم درس کد دارن! ولی‌ حرفشون درسته، منظورش این بوده که یه سری آزادیها وجود نداره. ولی‌ الان با این مسخره بازی که راه افتاده تو فیس‌بوک.... عکس آپلود می‌کنن، جک میسازن... آدم پشیمون می‌شه که ته نظرش یکیه باهاشون!! دیگه شورشو در آوردین. مثال اشتباهی‌ زده ولی‌ اصل حرفش غلطه؟ گشت ارشاد دزدای سر گردنه رو میگیره یا به لباستون گیر میده؟ یا شایدم هیچ وقت واسه هیچ اداره‌ای کار نکردین... چون من که کار کردم تو گزینش پرسیدن موسیقی غربی گوش میدی یا نه!  پرسیدن بیشتر جین می‌پوشی تو مهمونی‌ یا دامن...
حرفش چرته چون به صورت یک گزاره عام مطرح کرده، ولی‌ واقعیت اینه که شلوار جین یک ضد ارزشه و موسیقی غربی هم حرام.  

۱۳۹۲ مهر ۹, سه‌شنبه

های!

دکتر شربت برای سرفه داده بهم... کدئین داره و الکل %3.8. همزمان یه آنتی بیوتیک و سه تا قرص مسکن و ضد سرفه و ... داده. کلا های تشریف دارم الان!! تعجبم از اینه که تو امریکا یه دکتر تو یه نسخه 5 تا دارو بهم داده!!! 

۱۳۹۲ شهریور ۲۷, چهارشنبه

وقتی تو فیس بوک مراتب انزجارم رو نسبت به انتخاب وزیر دادگستری روحانی ابراز کردم... دوستان کفن پوووووووووووووش اومدن تو پیج بنده که ای داد و فغان ... مگه تو نمیدونی که اصلا این چیزا ربطی به روحانی نداره و صاحاب قوه قضاییه پیشنهاد میده! بنده هم لال شدم نشستم سر جام.
حالا الان قوه قضاییه یه حرکت عجیب کرده و آدم های بی گناهی که مدتها تو زندان بوده رو آزاد کرده. واقعیت اینه که برای خونواده هاشون مهم نیست کی اینکارو کرده. همین قدر که می تونن عزیزشون رو تو آغوش بگیرن و صداشو بشنون براشون کافیه. ولی ملت همیشه در صحنه داره از روحانی تشکر می کنه.
میشه یکی به من بگه چرا یه بوم و دو هوا؟ بالاخره این بابا چی کارست؟ وزیر خودشو نمی تونه انتخاب کنه بعد تو قوه قضاییه اعمال نفوز میکنه؟  نتیجه گیری من اینه که هراتفاق خوبی بیفته با تلاشها و جانفشانی روحانی بوده و و هر اتفاق بد کلا بدون اطلاع روحانی صورت گرفته، درسته؟ بگین منم بیام توباغ خوووو

۱۳۹۲ شهریور ۲۲, جمعه

و این جوری شد که یک سال گذشت.  زنگ زدم طفلی مامان رو هم ناراحت کردم...

۱۳۹۲ شهریور ۱۹, سه‌شنبه

انصاف

یادم باشه اگه روزی خر شدم و احیانا به این نتیجه رسیدم که خدایی هست بهش یادآوری کنم خیلی بی انصافه... خیلی نامرده... 

۱۳۹۲ شهریور ۴, دوشنبه

ایران، امریکا

کلا پا برهنه پریدن وسط و برای هر نظری مخالف نظر خودمون کفن پوش اومدن تو صحنه تخصص ایرانی هاست. هر چه قدر که اسما میزان تحصیلات بالا بره ادعا هم در این مورد بیشتر میشه. 
صدام از سلاح شیمیایی بر علیه ایران استتفاده کرد. دولت ریگان تو یه برهه زمانی فقط جنگ رو مانیتور می کرد و کاملا خبر داشته چه اتفاقی داره تو این جنگ میفته و از سلاح های شیمیایی استفاده میشه و از یه زمانی به بعد در حین اینکه خبر داشته چه اتفاقی داره میفته دز دادن اطلاعات به دولت وقت عراق کوتاهی نکرده! هموطنان گرامی چپ و راست شروع کردن به استتوس و پست گذاشتن که امریکا جنایت کاره و فرقی نمی کنه اون ریگان بود این اوباما. این دوستان هممونایی هستن که معتقدن بین دولت ها تو ایرات تفاوت زیادیه. با وجودی که همه دولت ها تایید شورای نگهبان و رهبر رو دارن ولی این دوستان به شدت معتقدن که تفاوت زیادی بین دولت رفسنجانی و خاتمی و احمدی نژاد و روحانی هست. اصلا در مورد صحت این ادعا بحثی نمی کنم. ولی خیلی دلم می خواد بدونم اگه عملکرد یه دولت مورد تایید شورای نگهبان و رهبر ربطی به عملکرد دولت بعدی که اتفاقا اون هم مورد تایید شورای نگهبان و رهبر هست نداره، چطور عملکرد دو تا رئیس جمهور اصلا عملکرد حزب هم دیگه رو تایید نمی کنن یکی محسوب میشه؟؟؟ 
کلا عملکرد امریکا توجیه نا پذیره، ولی منطق رو نمی شه هر لحظه به نفع خودتون عوض کنین!!! 


۱۳۹۲ مرداد ۲۷, یکشنبه

آسیب پذیری ناشی از داشتن دوست صمیمی یا من دیگه بچه نمی شم... آه..... دیگه بازیچه نمیشم!

راستی چند وقت پیش یاد دوستای سابقم افتادم که دیگه باهاشون ارتباطی ندارم. سعی کردم ببینم آیا الان اوضاع فرق می کرد؟ یعنی اگه اون مسائل الان پیش میومد من هنوز همون واکنش رو میدادم. جوا: هم آره هم نه!
اول از همه الان اونقدر خر نمیشم که به کسی اونقدر نزدیک بشم. دوست صمیمی داشتن به معنی آسیب پذیر کردن خودمه چون با از دست دادنش خیلی زجر می کشم. ولی اگه این اشتباه رو مرتکب بشم و دوست صمیمی داشته باشم، بله! دروغ همچنان خط قرمزه. استفاده از من برای خیانت کردن به پارتنر هنوز خط قرمزه. سو استفاده از من برای زدن مخ هنوز خط قرمزه. و هنوز هم تنها گذاشتن به وقت احتیاج خط قرمز محسوب میشه. پس در یک کلام بلی! بنده ثبات شخصیت دارم! 
این وسط تنها کسی که واقعا سر هیچ و پوچ رابطمون به هم خورد و الان با وجود هزاران کیلومتر فاصله، خیلی بیشتر با هم ارتباط داریم پگاهه! تو این چند وقت چند بار گفتیم که چه اشتباه مسخره ای کردیم و چقدر ما می تونستیم با هم خوش بگذرونیم خدا میدونه!!!!!! فکر کنم از اونجایی همه چی درست شد که هر دو 50% تقصیر رو به عهده گرفتیم بدون اینکه در موردش حرف بزنیم! میس یو پگاهی....

اما ولی اما

کمتر از یک ماه دیگه یک سال از از دست دادن بابا می گذره. و من تقریبا هر دفعه که تو این وبلاگ نوشتم به یاد ددی دولتی بوده. و خوب دیگه لازم به ذکر نیست که وقتی این وضع وبلاگه، روزها و شب ها هم به همین منوال گذشته.  کلا سعی کردم بیرون از اینجا و خونه نشون ندم. حوصله نگاههای پر از دلسوزی آدم ها رو ندارم. خدایی خوب هم موفق شدم. اینجوری خیلی بهتره.  می تونم هر وقت بخوام، هر جور که بخوام دلم برای بابام تنگ بشه.  خلاصه اینکه آدم ها شاید بیشتر از یه رو داشته باشن. 
بعد هم که هوتن و مامان. کلا زبان قاصره از شرح اتفاقات این چند ماه. هیدن (همکارم) می گفت یه کتاب بنویس و توش به مردم یاد بده چجوری تو بدترین شرایط لبخند بزنن. می گفت من اگه جای تو بودم الان تو یه تیمارستان بستری بودم. نم یدونم این الان یه نکته مثبته یا منفی. ولی هر چی هست باعث میشه بالاخره روز رو به شب برسونم. احتمالش هست که بالاخره یه روز خوب بیاد... امید ندارم ولی چاره ای هم ندارم!!!

۱۳۹۲ مرداد ۱۹, شنبه

از خود راضی!

از چند تا اتفاق و تصمیم تو زندگیم خیلی راضیم. لیستش بلند نیست ولی کوتاه هم نیست! یکیشون این بود که تیریپ روشنفکری و و من مایوسم بسکه حالیمه و من ته فهمم چون کتاب شاملو دستمه و من خیلی هنرمندم چون کتاب فلسفه هنر می خونم و.... بعد از یه هفته که برداشتم گداشتم کنار. سعی کردم چشمامو باز کنم و دنیا رو همون جوری که هست ببینم. از واقعیت هاش لذت ببرم و از واقعیت هاش ناراحت بشم. و اونوقت بود که فهمیدم وقتی از واقعیت های زندگی لذت میبری تک تک سلول های بدنت خوشحال میشن و وقتی از واقعیت های زندگی ناراحت میشی، دردشو احساس می کنی.  و چون واقعیه، چون برای ادا و اطوار نیست، دنبال راه حل می گردی. همین باعث شده حتی اگه به ذهنم یه مشکلی برسه، سریع دنبال راه حل می گردم. یعنی حتی برای مشکلی که هنوز معلوم نیست 100% دچارش میشم هم راه حل پیدا می کنم.  منظورم مشکل هسته ای ایران نیست! منظورم اتفاق های روز مره هست.  خلاصه که خوشحالم از دانشگاهی که انتخاب کردم. خوشحالم دوستام یه جاهایی پشتمو خالی کردن. خوشحالم که بدترین جای ممکن برای یه شهرساز رو انتخاب کردم برای کار. همش باعث شد که یاد بگیرم خودم باشم. نه یه توهمی از اونچه که مورد پسند اطرافیانه! 

۱۳۹۲ مرداد ۱۶, چهارشنبه

BLUEBERRY SHORTBREAD

دیشب شیرینی‌ درست کردم، خیلی‌ خوب بود. مدتها بود درست نکرده بودم و این شیرینی جدید بود. BLUEBERRY SHORTBREAD 

۱۳۹۲ مرداد ۱۴, دوشنبه

تولدم مبارک

دیشب خواب بابا رو دیدم. در واقع یه جور بازسازی هفته آخر بود. من برگشته بودم ایران، بابا عملش خوب انجام شده بود و مرخص شده بود اومده بود خونه. داشت جای زخم رو نشونم می داد... باند پیچی شده بود و یه کم خون از روی باند ها معلوم بود. گفتم: بابا این خونریزی داره می کنه ها... نباید بریم دکتر؟ گفت: نه، دکنر گفته اگه از 3 سانت کوچیکتر باشه طبیعیه...  نتونستم بیشتر از 10 ثانیه به زخم نگاه کنم. به صورتش نگاه کردم.. زد زیر خنده و گفت: الان این عمو افرا میاد غر میزنه به جون من! برو پیشی بابا بذار لباس عوض کنم دراز بکشم وگرنه مامانت و افرا شاکی میشن. الانم به خاطر تولدت رضایت دادن بیام خونه. ازش پرسیدم: درد داری؟ گفت: نه! واقعا درد ندارم با وجودی که مسکن هم نخوردم. فکر نمی کردم اینقدر راحت و بدون درد باشه. دکتر خوبی بودا.. انگار نه انگار این همه درد داشتم قبلش. برو دیگه... تولدت هم مبارک پیشی جان!  می دونستم اگه از اتاق برم بیرون دیگه نمی بینمش.. می دونستم خوابم ولی اینقدر دلم برای شنیدن صداش، برای اون جوری که می گفت پیشی ، برای حرف زدن باهاش تنگ شده بود و اینقدر مست خوشحالی بودم که جز چشم چیزی نتونستم بگم... اومدم بیرون از اتاق. به عمو افرا گفتم این که حالش از من هم بهتره... مامان و عمو نگام کردن گفتن کی؟؟؟ برگشتم که بهش بگم خیلی دوست دارم... نه از اتاق خبری بود نه از بابا...همه چی رفته بود و یه صفحه سفید باقی مونده بود. 
مرسی بابا... مرسی به خاطر هدیه تولد. مرسی که یه بار دیگه صداتو شنیدم، حتی تو خواب

۱۳۹۲ مرداد ۹, چهارشنبه

تحریم‌ها

اگه اشتباه نکنم یکی‌ از استدلال‌های دوستان "من رای میدهم" برای رای دادن این بود که تحریم‌ها کم می‌شه. البته یون موقع هم معلوم نبود چه جوری ولی‌ به هر حال این دلیل که پرید!

۱۳۹۲ مرداد ۱, سه‌شنبه

چیلی

اولین تغییری که هر کس بعد از عوض کردن کشور محل زندگیش متوجهش میشه تغییر تو عادات غذاییه. خوب محل سکونت جدید غذاهای جدید رو ارائه میده و بعضی از مواد مورد نیاز برای تهیه غذاهای سنتی در دسترس نیست. در مورد من باید تنبلی و وقت گیر بودن درست کردن قرمه سبزی و قیمه رو هم باید اضافه کرد. خلاصه اینکه تو این سه سال خیلی از غذاهایی که اینجا برای اولین بار تجربه کردم رو دوست داشتم. مثلا  بیشتر غذاهای مکزیکی رو دوست دارم. غذاهای ایتالیایی رو دوست دارم. ولی امروز کشف کردم که چیلی رو اصلا دوست ندارم! هر جور حساب می کنم مخلوط گوشت چرخ کرده و لوبیا  و گوجه و فلفل نباید چیز بدی بشه. ولی واقعا  بود. آخرین باری که یه غذای جدید امتحان کردم و بدم اومد غذای چینی بود و گلاب به روتون بالاآوردم. بعد از اون یا غذای چینی نخوردم یا اگه مجبور شدم به اندازه چشیدن خوردم.  خوب از الان چیلی هم به لیست غذاهای ممنوعه، در کنار غذای چینی اضافه شد

۱۳۹۲ تیر ۲۸, جمعه

فاک ایت!

امروز داشتم به هیدن (Hayden) همکارم می گفتم که خیلی خسته شدم. از سپتامبر پارسال همش دهنم سرویس شده. بعد دیدم نه! قبلشم همچین اوضاع خوب نبوده! خلاصه که وقتی چس ناله های بقیه رو می خونم که افسردگی فلسفی گرفتن به قول خودشون ( که نمی دونم چه کوفتیه، هر چی هست نمادی از اینه که بله... منم فکر می کنم) نا خودآگاه یه لبخند تمسخر آمیز میاد رو لبم که اگرچه دردم زیاده، ولی حداقل از بی دردی نیست! 
تازه داشتم یکم سر حال میشدم. الهام قرار بود بیاد برای تولدم و همین طور بهار و حامد. یهو گند زده شد به همه چیو نه تنها نیومدن، منم حوصله تولد گرفتن ندارم. نه تحت این شرایط. نه وقتی هر شماره ناشناسی که زنگ میزنه نمی دونم بر دارم یا نه! نه الان که داشتن تماس از مدیا، مامان، هومن، و حتی وحید منجر به سکته میشه!!! 
و البته حوصله خیلی از ایرانی های اینجا رو هم ندارم که بخوام باهاشون هیچ کوفتیو جشن بگیرم. لیست مهمونا رو رسونده بودم به 10 نفر! یعنی عملا هر کی باهاش کاملا راحتم. البته منجر به دلخوری میشد ولی فاک ایت! فکر کرده بودم با تمام بلا هایی که سرم میاد حق دارم یه بعد از ظهر راحت باشم. الان دل و دماغ همونم ندارم...

۱۳۹۲ تیر ۲۴, دوشنبه

تصمیم کبری

تصمیم گرفته شد! فعلا همینجا می‌مونم، پروژهِ که بدم میومد ازش داره تموممیش و فعلا یه پروژه جدید شروع کردم. 

۱۳۹۲ تیر ۳, دوشنبه

تصميم كبري

شايد بايد به عوض كردن محل كارم فكر كنم


۱۳۹۲ تیر ۱, شنبه

مو

موهامو كوتاه كردم! خيلي هم راضيم. خمكارم پرسيد دلت براي موهاي صاف و بلندت تنگ نميشه؟؟؟ مي خواستم بگم والا صف دلتنگي شلوغ تر از اين حرفاست

۱۳۹۲ خرداد ۲۹, چهارشنبه

شهر خالی‌، جاده خالی‌، کوچه خالی‌، خانه خالی‌



این آهنگ رو خیلی‌ دوست دارم...





۱۳۹۲ خرداد ۲۷, دوشنبه

من و انتخابات و دل خوش دوستان

من تلاش کردم که منطقی بشینم به رای دادن فکر کنم. دیدم خیر... اصلا راخ نداره. همش قیافه هوتن و مامان و هومن و خودم اومد جلوی چشم. دیدم خدایی نمی تونم شریک دزد و رفیق قافله باشم. نمی تونم برای ایران آزاد تلاش کنم و همزمان به یکی از این بی شرف ها رای بدم. نمی تونم هر روز تنم بلرزه برای یه خبر از اوین و هم زمان به انگشت جوهریم نگاه کنم. نمی تونم هر وقت که با مامان حرف میزنم تمام کارهای روزانشو به این شروع می کنه که چند روز به دوشنبه مونده یا از دوشنبه گذشته. من نمی تونم به بهداری زندان رفتنش، به لاغر شدنش فکر کنم و برم به یکی از این حرومزاده ها رای بدم. خوش به حال کسایی که رای دادن... غم زیادی ندارن و امید زیادی دارن. مبارکتون باشه... نه رای دادن... دل  خوش داشتن... مبارکتون باشه

۱۳۹۲ خرداد ۲۴, جمعه

انتخابات

به نظرم قبول روحانی برای حکومت ایران هزینه زیادی داره. البته من که اصلا به روحانی اعنماد ندارم و چیزی هم ازش ندیدم که باعث بشه بهش اعتماد کنم. همه هم می گن چون خاتمی گفته..... 
از طرفی جلیلی هم هزینه داره چون جیغ مردم در میاد.
به نظرم قالیباف و روحانیو می فرستن دور دوم

۱۳۹۲ خرداد ۲۱, سه‌شنبه

صبر

همیشه از صبر کردن بدم میومد. بله... هیچ کس صبر کردن رو دوست نداره ولی منظورم صبر کردن تو صف نیست. منظورم صبر کدن برا شروع سال تحصیلی نیست. منظورم صبر کردن برای چیزهایی که زمان بندی مشخص دارن نیست. منظورم صبر کردن برای چیزاییه که م یتونی همین الانم بفهمی، می تونن همین الان بهت بگن نتیجه رو، ولی زجر کشت می کنن. مثل این انتخابات. می تونن همین الان بگن رئیس جمهور کیه ولی دق می دن. می تونن بهت بگن اخر قصه چی میشه ولی تو و مامانتو چشم انتظار می ذارن و دل نگرون. و تو باید 10 روز... نه یک روز و دو روز... ده روز صبر کنی که ببینی وقتی چه اندازه وقیح هستن. یه ذره... دو ذره؟؟؟

۱۳۹۲ خرداد ۲۰, دوشنبه

ورژن امروز دنياي اين روزهاي من!

تو كنفرانس نشستم. همه سخنران ها از اينكه تبعيض نژادي و سياه و سفيد چقدر بد بوده حرف ميزنن. كل كنفرانس در مورد مسكن عادلانه هست و صد البته مهم و خدا نياره كه كسي مخالف باشه. منم اينجا نشستم و فكر مي كنم كدوم بدتره... اوضاع الان اينا كه قانون پشتشونه، فاند زيادي دارن، ولي جامعه كم ساپورتشون ميكنه... يا ما و تبعيض قومي و مذهبي كه فانون بر ضدشونه، ابدا فاند نميشن، و مردم هم خيلي مخالفتي باهاش ندارن...
دنياي عجيبيه، هركسي فكر ميكنه اوضاع خودش از همه خرابتره، مثل من كه فكر مي كنم بدتر از اين نميشه ولي بعد از اينكه به آدم هاي ديگه نگاه مي كنم و بد بختي هاشون با خجالت سرمو ميندازم پايين در حالي ته دلم مي گم ولي مشكل من بزرگتره...

و باز هم انتخابات

نميتونم به ١٢ ساعت ديگه فكر كنم و قبول كنم بايد راي داد! 

۱۳۹۲ خرداد ۲, پنجشنبه

هاشمی‌

و اینگونه شد که به خاطر تائید صلاحیت نشدن هاشمی‌ تعداد زندانیان سیاسی از گروه‌های بیربط به ایشون زیادتر شد! منکه واقعا کم آوردم... هاشمی‌ رّد صلاحیت می‌شه... ، ببخشید... صلاحیتش احراز نمی‌شه، از جبهه ملی‌ آدم دستگیر می‌کنن. 
اونأ هم که اونتو بودن هستن دیگه... اصلا دلیلی‌ نداره که فکر کنیم باید تکلیفشون روشن بشه

۱۳۹۲ اردیبهشت ۲۹, یکشنبه

سوال

همیشه برام سوال بوده چرا همیشه یه دلیلی برای نشدن وجود داره...

۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۸, چهارشنبه

زمان و درد

هميشه زمان مهم ترين عنصر زندگيم بوده و هميشه سعي كردم ناديده بگيرمش! مهم نبوده كه بازه زماني يا دقيقا يك ساعت خاص. زمان دقيق يوار شدن به سرويس مدرسه يا بازه يك ساعته امتحان! هرچقدر موضوع مهمتر، لج بازي من بيشتر! الانم كه ٥٤-٥٥ روز 

بعد چند وقت به وبلاگ هاي بقيه سر زدم... دلم به حال خودم سوخت كه چقدر مشكلات و ناله هاشون به نظرم بچه گانه و پيش پا افتاده مياد و اين فقط به خاطر اتفاقهاي اين ٩-١٠ ماه گذشتست...

۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۱, چهارشنبه

امتحان

اخرين امتحان رو هم دادم رفت... خلاص! اين آخريه از ترم پيش مونده بود، از زماني كه ددي دولتي رو از دست داديم.

۱۳۹۲ اردیبهشت ۸, یکشنبه

آشغال

ده بار نوشتم و پاك كردم كه مبادل بيش از حد واضح باشه، ولي فقط مي تونم بگم پ خيلي آشغالي

عذاب هر روزه

من كه ديگه تقويم ايراني رو گوشيم رو نگاهم نمي كنم...
من كه ديگه دست از جمع و تفريق كردن روزا برداشتم...
من كه ديگه "به خبري نيست " عادت كردم...
خدا باعث و باني بدبختي مردم سرزمينم رو بدبخت كنه ولي نكشه، عمر طولاني بده كه هر لحظش براش عذاب باشه.
خنديدن سخت ترين كار دنياست

۱۳۹۲ اردیبهشت ۴, چهارشنبه

نوشته

اولش برات مي نوشتم كه وقت بعد يكي دو هفته تونستي بخوني خوشحال شي كه هر روز به يادت بودم. بعد شد يكي دو ماه، الان هم .... خلاصه خواستم بگم بي خيال نوشتن شدم، تو دلم نگه مي دارم بعدا بهت بگم. اينم تضمين ديدار!

۱۳۹۲ فروردین ۲۹, پنجشنبه

آرش كمانگير

فقط يه ايراني مي تونه از بدبختي مردمش جوري بنويسه كه مردم احساس غرور كنن!

و فقط يه ايراني مي تونه جوري رفتار كنه كه كسي به داغون بودنش شك نكنه
و فقط يه ايراني مي تونه همه درد هايي كه اطرافيانش مي كشن رو نا ديده بگيره و از ناخوشي هاي حقير خودش داد وامصيبتا سر كنه
خدا مي دونست خر كيه
بهش شاخ نداد!!!

۱۳۹۲ فروردین ۲۲, پنجشنبه

حرف

هزار حرف نگفته
هزار راه نرفته
هزار روز نديده
همه باهم
هزار افسوس و كاش و شايد
كاش...
شايد...
صد افسوس

صبوري

تحمل و صبوري يه حدي داره، نمي دونم مال من كي تموم ميشه. همش به خودم مي گم:
اندكي صبر، سحر نزديك است
ولي مساله اينه كه گويا مقياس من براي نزديك و اندك با مقياس زمونه متفاوته.
F u zamooneh!

۱۳۹۲ فروردین ۲۰, سه‌شنبه

حقوق

قبلا گفتم چقدر اين كلاس حقوق خواب آوره؟؟؟

۱۳۹۲ فروردین ۱۹, دوشنبه

راننده اتوبوس

الان مي خوام دقيقا از ديد راننده اتوبوس خط ٨٢ در مورد يك ساعت گذشته حرف بزنم!
يك خانومي وارد اتوبوس ميشه. شلوار جين و تيشرت بوشيده. كفش كتوني هم پاشه. دانشگاه سوار ميشه و دم يك مجتمع مسكوني پياده ميشه. راننده به راهش ادامه ميده، ته خط دور ميزنه و بر مي گرده به سمت دانشگاه. دم همون مجتمع نگه ميداره، همون خانوم با شلوار پارچه اي، بلوز رسمي و كفش سفيد با سگك گنده! در حالي كه بسياااار تلاش كرده كه رسمي لباس بپوشه وارد اتوبوس ميشه!!

Wind!

باد شديد در جهت مناسب حس خوبي به آدم ميده، تو موهاي كمي تا قسمتي كوتاه من ميپيچه و باعث ميشه به خودم بگم تو براي حس كردن اين باد لاي موهات هزينه زيادي رو پرداخت كردي، لطفا ازش لذت ببر!

۱۳۹۲ فروردین ۱۴, چهارشنبه

Ask for help...


و من میرم شیکاگو...ااااا

۱۳۹۲ فروردین ۵, دوشنبه

برف برف برف

و عید ما برفی می شود. 

۱۳۹۱ اسفند ۲۹, سه‌شنبه

عیدی

عید... میگن رسمه وقتی کسی رو از دست میدی اون سال عید نداری. مامان و هومن هفت سین نچیدن. ولی من چیدم. هر چند سنجد نداره، سبزه نداره. ولی حس عید داره. حس سال تحویل با بابا، با مامان، با هوتن، من عید دارم، من همیشه عید دارم چون خاطره عیدی گرفتن از بابا هر عیدی رو عالی می کنه

۱۳۹۱ اسفند ۲۳, چهارشنبه

هفت سين

مي گن وقتي كسي فاميل درجه يكش فوت مي كنه اون سال عيد ندارن... شرمنده، ددي دولتي عيد دوست داره، ما نه تنها عيد و هفت سينمون به راهه... بلكه سعي مي كنيم بهتر هم برگزارش كنيم. بله!

۱۳۹۱ اسفند ۱, سه‌شنبه

عید

عید نزدیکه... خیلی نزدیک و من واقعا فکر نمی کردم که دلم برای میدون کاج تنگ بشه!!! نمی دونم مامان چیکار می کنه این روزا... به نظر نمیاد که خیلی سرحال باشه... و من نگرانشم و عصبانی از خودم که نیستم پیشش. نه اینکه هوتن اینکارونم یکنه یا من بهتر از هوتن می تونم حواسم بهش باشه... نه! فقط فکر کنم مامان الان میتونه از هر سه تامون کمک بگیره. مامان مهربونم... دوست دارم و هر کاری می کنم که زودتر پیشت باشم. در ضمن هوتن خان... خیلی باحالی که هوای مامان رو به جای من و هومن هم داری... چاکریم برادر

۱۳۹۱ بهمن ۱۹, پنجشنبه

وحید، نصیحت، تولد... و ددی دولتی

وحید دیروز نصیحتم کرد که سخت نگیرم! تقصیر من چیه خوب؟ من سعی می کنم رفتارم با ادم های دور و برم... دوستام... آشناها... همکلاسیها... استادها... همکار ها... همه و همه جوری باشه که ترجیح می دم باهام رفتار کنن. برای همین همیشه رفتارم رو با بالاترین استانداردهای هاله ای تنظیم می کنم. جوری که دوست دارم باهام رفتار کنن... ولی برای اینکه مشکل پیش نیاد از بقیه انتظار ندارم مثل من رفتار کنن. یه مینیمم هایی رو رعایت کنن بسته! لامصبا همونم یه وقتایی رعایت نمی کنن. اینجاست که احساس می کنم ازم سو استفاده شده!!!! 
قربون مهربونیت برم.... یه وقتایی دوز سخت نگرفتن رو اونقدر بالا میبریم که میشه حماقت!

بگذریم... و تولد مامان و هوتن تموم شد.... تولد بابا هم سه روز دیگست.... تولدت مبارک بابایی ددی دولتی

۱۳۹۱ بهمن ۱۶, دوشنبه

Barf

Va hamchenan barf mibarad...

۱۳۹۱ بهمن ۱۰, سه‌شنبه

تولد تولدت تولدتون مبارک

 تولد مامان و هوتن مبارک. به هوتن می گم کیک میگیری میگه نه! هر دوتاشون سرما خوردن و سرفه مامان خیلی شدیده، کلی آمپول زده و دارو و ... گفتم شمع فوت کنین. گفت نه. می دونستم چرا ولی خودشم گفت. آخه تولد بابا 22 بهمنه. همیشه سر به سرش می ذاشتیم که یه مملکت تعطیله به خاطر روز تولدت بابایی. همیشه یه جورایی تولد سه تاشونو با هم جشن می گرفتیم. پارسال براشون کیک و گل فرستادم، به کمک الهام. کلی خوشحال شدن. بابا می خندید... هوتن گفت مامان دلش میگیره اگه تولد بگیریم. می خواستم بگم نه که دل تو نمی گیره ... نه که دل هممون نگرفته... قبلا هم گفتم، این اولین ها به اندازه روز اول سخته، دیوونه کنندست. یکی دوتا هم نیستن. تک تک تولد هامون، تولد خودش، چهارشنبه سوری، عید ... دلم می خواست ایران بودم و برای تولدش می رفتم پیشش.
این عکس مال پارساله... 


۱۳۹۱ دی ۳۰, شنبه

یک روز آفتابی

تو یه روز آفتابی زمستونی قدم زدن واجبه!!! 

۱۳۹۱ دی ۲۶, سه‌شنبه

رژیم... حقوق...بابا...

الان تو دومین روز رژیم No carbs- No sugar هستم! بد نیست! سبزیجات می‌خوریم... یا به قول خودم غذاِ خرگوش منهای هویج :) 
در ضمن این کلاس حقوق هم هست که اینقدر اینور اونور غر زدم در موردش که خدا می‌دونه! ولی‌ خدایی اونقدر هم بد نیست. امروز بین خواب و بیداری یه چیزایش بد نبود... بله... بنده تقریبا داشت خوابم می‌برد و تازه با اون وضع خوابالوده جواب سوال هم میدادم. 
و اینکه همچنان این روند انحصار وراثت ادامه دارد. طفلی مامان و هوتن که دست تنها باید همه کارا رو بکنن. هوتن میگفت سخت‌ترین قسمتش اونجایی بود که باید میرفت بیمارستان، صادقانه من تحملشو نداشتم پامو دوباره اونجا بذارم. با مامان که حرف میزدم برای اولین بار بعد از رفتن بابا به روی خودش آورد که چقدر غصه داره. هوتن میگفت تو بیمارستان میگفت می‌خوام برم به دکترش بگم تو که بد از اون اتفاق گفتی‌ احتمالش بالا بود که اینجوری بشه غلط کردی جراحی کردی. اونم مامانِ من.... همین نشون میده چقدر دلتنگه. همه دلتنگیم. همه هنوز شوکه هستیم. هنوز بعضی‌ وقتا می‌خوام شماره موبایلشو بگیرم...