راستی چند وقت پیش یاد دوستای سابقم افتادم که دیگه باهاشون ارتباطی ندارم. سعی کردم ببینم آیا الان اوضاع فرق می کرد؟ یعنی اگه اون مسائل الان پیش میومد من هنوز همون واکنش رو میدادم. جوا: هم آره هم نه!
اول از همه الان اونقدر خر نمیشم که به کسی اونقدر نزدیک بشم. دوست صمیمی داشتن به معنی آسیب پذیر کردن خودمه چون با از دست دادنش خیلی زجر می کشم. ولی اگه این اشتباه رو مرتکب بشم و دوست صمیمی داشته باشم، بله! دروغ همچنان خط قرمزه. استفاده از من برای خیانت کردن به پارتنر هنوز خط قرمزه. سو استفاده از من برای زدن مخ هنوز خط قرمزه. و هنوز هم تنها گذاشتن به وقت احتیاج خط قرمز محسوب میشه. پس در یک کلام بلی! بنده ثبات شخصیت دارم!
این وسط تنها کسی که واقعا سر هیچ و پوچ رابطمون به هم خورد و الان با وجود هزاران کیلومتر فاصله، خیلی بیشتر با هم ارتباط داریم پگاهه! تو این چند وقت چند بار گفتیم که چه اشتباه مسخره ای کردیم و چقدر ما می تونستیم با هم خوش بگذرونیم خدا میدونه!!!!!! فکر کنم از اونجایی همه چی درست شد که هر دو 50% تقصیر رو به عهده گرفتیم بدون اینکه در موردش حرف بزنیم! میس یو پگاهی....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر