۱۳۹۴ خرداد ۳۱, یکشنبه
ماجراهای من و شهرداری... از تهران تا کلومبوس
۱۳۹۲ بهمن ۲۶, شنبه
ولنتاین
۱۳۹۲ خرداد ۲۰, دوشنبه
ورژن امروز دنياي اين روزهاي من!
۱۳۹۱ بهمن ۱۹, پنجشنبه
وحید، نصیحت، تولد... و ددی دولتی
۱۳۹۱ تیر ۲۹, پنجشنبه
۱۳۹۰ آذر ۲۲, سهشنبه
زندگی
کلا این محل کار ما محیط جالبیه! بنده کلا فقط میام اینجا به کارای خودم میرسم میرم خونه. خسته نباشم.
امروز مثلا رئیس بزرگ اینجا بود، گفتم صداش در میاد که چرا علاف میچرخی، دیدم اومده میگه من نمیام این ماه اینجا، بیا کلید منو بگیر. نه واقعا یعنی چی؟ به جای اینکه بگی دختر جون چرا کار نمیکنی جایزه میدی؟
از این جزئیات بی اهمیت که بگذریم، همه چی آرومه! کم کم دنیا داره یک مختصر روی خوش بهمون نشون میده! دستش درد نکنه. هم من هم وحید ترمِ خوبی داشتیم، نمرهها مون خوب شد، بالاخره ماشین خریدیم، آخر این هفته میریم مسافرت دیترویت پیش فریده و من هم از ترمِ بعد همزمان دو تا رشته میخونم! یووهووو
مرسی زندگی...
۱۳۹۰ خرداد ۵, پنجشنبه
بهترین وحید دنیا
۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۷, شنبه
17 اردیبهشت 1390
امروز دقیقا دو سال از اولین دیت من و وحید گذشت. کلی خودم کف کردم. فکر کنم مریم اسدیان و مریم نظر کاملا این جریان یادشون باشه. چه روزایی بود، چه روزایی شد و چه روزایی خواهد شد! وقتی پارسال همین روز با وحید رفتیم پاساژ گلستان که تجدید خاطره کنیم شوخی خنده گفتیم اگه سال دیگه ایران نباشیم کجا بریم جشن بگیریم؟ امروز یادم افتاد که دقیقا همینجور شد. پاساژ گلستان نداشتیم اینجا که بریم. به جاش رفتیم یه رستوران کره ای!!!!
وحید جان، عزیزم، دوست دارم. و خیلی خوشحالم که مرغمون یه پا داشت!
۱۳۹۰ فروردین ۳۰, سهشنبه
طوفان در اسپرینگ 2011
ضمن سلام و عرض خسته نباشید به شخص شخیص خودم. هاله جان، لطفا در انجام مسایل زیر کوتاهی نفرمایید:
1- انجام وظیفه به عنوان اسیست استاد محترم که شامل جلو بردن پروژه و مطالب درسی به طور همزمان می شود. نه اینکه فقط کارای کلاسشو انجام بدی! دختر داری پول میگیری که پروژه انجام بشه، حالا کار فرما ایرانی هست که هست!
2- جیم! دخترم جیم برای اینه که وقتی 1 ماه فقط فست فود ی خوری بری اونجا بسوزونی اون لا مصب چربی ها رو!
3- فردا باید درفت اول پیپر چهار رو تحویل بدی! چیزی ندارم که اضافه کنم.
4- کمتر از چهار هفته دیگه 2 تا امتحان داری! عزیزم روز آخر زمان خوبی برای درس خوندن نیست!
خلاصه اینکه بجنب!
پ.ن: الان زنگ خطر زدن که به خاطر طوفان بریم پناهگاه. حالا پناهگاه کجاست؟ زیر زمین همین ساختمون. ما کجاییم طبقه پنجم. کار مسخره چیه؟ تو شرایط خطر با آسانسور بری پناهگاه! اینجا امریکاست.
هوتن جات خالی بود یه مسخره بازی اساسی در می آوردیم
۱۳۹۰ فروردین ۱۸, پنجشنبه
تولد وحید
تولد وحید جانمان بسی مبارک باشد. دست بروبچز درد نکنه دو شب پشت سر هم تولد که البته دومی منو یاد مهمونی های ایران انداخت که پلیس میومد همه رو جمع می کرد.... دوستان خودشون می دونن چی می گم!!!
۱۳۹۰ فروردین ۱۳, شنبه
سیزده به درانه
عید امسال هم تموم شد! امروز رفتیم سیزده به در و حسااااابی بازی کردیم! استپ هوایی! وسطی و ..کلی هم خوردیم. خوبی سیزده به در اینه که آدم اصلا نمی فهمه چجوری زمان گذشت. ما هم احتمالا پیش به سوی لویزویل یا به قول اینا یه چیزی تو مایه های لوییویل می رویم برای ترم آینده! تا چی پیش بیاد!!!!
۱۳۸۹ اسفند ۹, دوشنبه
دلم می خواد
۱۳۸۹ شهریور ۲۲, دوشنبه
سفرنامه
بعد از کلی ناراحتی و گریه و ... سوار هواپیما شدیم. همه چی پرواز خوب بود. تو استانبول، جایی که اصلا فکر نمی کردیم بهمون گیر دادن. سوال و جواب و ... البته نه طولانی بود و نه ناراحت کننده. کوتاه، مودبانه و سریع. تو پرواز استانبول به شیکاگو عملا جون دادیم! البته پرواز راحتی بود، هر 2-3 ساعت یه وعده یا میان وعده، کلی فیلم و کارتون و بازی و البته خواب. ما به توصیه بهاره زیاد نخوابیدیم که کلی وقتی رسیدیم به دردمون خورد. تو شیکاگو هم جز اینکه صف طولانی بود و کلی معطل شدیم اتفاق خاص دیگه ای نیفتاد. فقط وقتی پاس مبارک ایرانی رو نشون دادیم آقاهه گفت دفعه اولتونه وارد امریکا میشین؟ ما هم خوب گفتیم بعله! در نتیجه بهمون گفت برین اون گوشه وایسین میان دنبالتون. ما هم وایسادیم و یه آقاهه اومد گفت همه بیاین. ما هم که فکر کردیم جز همه ایم. رفتیم! تو اتاق نشسته بودیم که دیدیم یه آقاهی هراسان اومد گفت واحید هالی؟ ما هم حدس زدیم با ماست. فهمیدیم که بعله... اینجا مال کساییه که دفعه اول وارد امریکا میشن ولی ایرانی نیستن! ما رو برد تو یه سالن و یه فرم داد پر کردیم. بعدش هم منتظر موندیم تا صدامون کنن. حدودا 2 ساعت منتظر بودیم و هیچ کس کاری به کارمون نداشت. بعد از 2 ساعت صدامون کردن و پاسمون رو دادن دستمون و؟ به سلامت! از اون همه جوی که ملت می دادن که آآآآآآی سوال و جواب و بازجویی و ... اصلا خبری نبود. تا ایجاش چمدون هامون رو ندیده بودن. ما اینو از اونجایی که تو ایران داده بودیم سلفون پیچیش کرده بودن فهمیدیم. موقع سوار شدن به پرواز دالاس هم نگشتن چمدون رو و فقط سوال کردن خوردنی دارین؟ ما هم گفتیم میوه خشک! رسیدیم دالاس و دیدیم فقط یکی از چمدون ها باز شده و توش یه کاغذ گذاشتن که ما اینو باز کردیم. بچه ها اومده بودن دنبالمون و بردنمون شام خوذدیم با هم. شب هم رفتیم خونه بهاره که تا یکشنبه این شب خونه بهاره بودن ادامه پیدا کرد.
۱۳۸۹ تیر ۲۴, پنجشنبه
40 روز
سوال:
1- یه آدم از خودش چقدر باید انتظار داشته باشه؟
2- دیگران حق دارن از آدم چقدر انتظار داشته باشن؟
3- اصولا احتمال اینکه هم خودت راضی باشی هم بقیه چقدره؟
5- واحد تحمل چیه؟
6- حالا واحدش که معلوم شد، آدم چند واحد باید تحمل داشته باشه که بهش نگن ضعف نشون میدی؟
7- آدم چجوری میشه بفهمه تا کی زندست؟
8- چجوری وقتی از کسی خوشت نمیاد، وانمود کنی حداقل نسبت بهش احساسی نداری؟
عجالتا این 8 تا سوالو جواب بدین
پ.ن: خوابم نمیاد. میشه بخوابم؟
۱۳۸۹ تیر ۱۶, چهارشنبه
۱۳۸۹ تیر ۱۳, یکشنبه
من و خاطراتم در وقت اضافه
۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۶, یکشنبه
دانشکده، سر پله ها
۱۳۸۹ اردیبهشت ۹, پنجشنبه
امروز دقیقا کجای دنیام؟
فکر کنم یه کم تکراری شده ولی مجبورم بگم که سرما خوردم. دوباره.. البته خوشبختانه این دفعه واقعا سرما خوردگیه! نه مونونوکلئوز. دکتر می گفت هر آدمی فقط 1 بار اون لعنتی رو می گیره. الان هم یه کم گلوم درد می کنه که گویا قراره با پنی سیلین هایی که دکتر داده خوب بشه.
محل کار جدیدم خوبه! جالبه، نه؟ من از 5 تیر 1387 دارم کار می کنم. داخل مجموعه شهرداری تهران 3 بار به کل محل کارم رو عوض کردم. از معاونت امور مناطق رفتم یه سازمان تابعه و از اونجا اومدم معاونت تحقیقات. به این می گن پویایی! تازه رئیس و همکار هام هم خوبن. یه مدیریت هستیم شامل یک عدد مدیر و 3 عدد کارشناس. اون دوتای دیگه آقا هستن. با هر دوشون راحت میشه کار کرد. با وجودی که یکیشون به شدت برادر تشریف داره ولی کاری به کار آدم نداره. به هر حال باید یه فرقی بین همکار خانم و آقا باشه دیگه. همکار خانم وظیفش زیر آب زنی و آزار دادنه... میگی نه؟ یه سال تو شهرداری کار کن.
پ.ن.: هنوز اوضاع عوض نشده. همون جوریه که بود. من هم با تقریب خوبی در حال آرامش قبل از طوفان تشریف دارم. خدا به خیر کنه.
یه پ.ن دیگه: این آمریکایی های لوس و پررو هم که جونشون داره در میاد 4 تا جواب به ما بدن. خاک بر سر کار نکنشون. کب از ما بهتر؟ هان؟ دلتونم بخواد.
همچنان پ.ن. دیگه دیگه: دارم 24 می بینم. فصل اول تمام
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱, چهارشنبه
گوش می دهیم
۱۳۸۹ فروردین ۷, شنبه
7 فروردین
7 فروردین خود را چگونه گذراندید:
برای اولین بار در روز 7 فروردین سر کار رفتن
به خاطر خوردن پاستیل دچار حالت تهوع شدن
برای اولین بار در دفتر تی ان تی بسته پست کردن
یک نهار عالی شامل زرشک پلو و ته چین مرغ با مقدار زیادی زرشک خوردن
لذت بردن از زندگی
خستگی تا حد ناتوانی در خوابیدن
به باران توجه کردن
ظرف شستن
حرف زدن، مجاب کردن، مخ زدن
فکر و تجزیه تحلیل روزانه در حد عدم توانایی تشخیص لیوان آب پر از خالی آخر شب
نگرانی و استرس آینده در حد بیست دقیقه داخل یک اتاق 3.5*4.5 راه رفتن
افسردگی در حد پانزده دقیقه زل زدن به دیوار سفید بدون هیچ فکری
سر به سر پدر بزگوار گذاشتن و لوس شدن
سر حال می خوابییییییییم
پ.ن.: دلم برای مایکل تنگ شد!

