۱۳۹۳ خرداد ۲, جمعه
کار و آلزایمر و هپی
۱۳۹۰ آبان ۲۵, چهارشنبه
چگونه با چینیها همکاری کنیم
البته دو تا چینی هم دو دانشگاه همکلاسم هستن که اونا هم کم o بیش همینن، مثلا قرار میگذاریم با هم homeworkها رو چک کنیم، میان تند تند اشکالشونو میپرسن بعد که میگی حالا اشکالهای من میگن آسونه میتونی حلش کنی، ما باید بریم، من و دو تا دوست آمریکایی :o تا الان ۴ بر این اتفاق افتاده!!
۱۳۹۰ مرداد ۱۸, سهشنبه
سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی
- اینجا ماشین می خریم و از آرلینگتونتا دیتون رو نرم نرم با ماشین میریم.
- اینجا ماشین می خریم و از ارلینگتون تا اوربانا (شهر نگار) رو با ماشین تند تند میریم، دو روز پیش نگار می مونیم و میریم دیتون.
- اینجا ماشین نمی خریم! دو تا بلیط هواپیما می خریم و میریم باهاش دیتون. و دعا می کنیم ماشین خوب گیرمون بیاد!
- وسایل رو میفروشیم و خلاص
- وسایل رو با خودمون می بریم که خودش چند دسته داره:
- وسایل رو خودمون میبریم
- وسایل رو میدیم بیارن
- وسایل رو میدیم فرت کنن
پ.ن. 1: یه وقتایی اصرار میکنی بفهمی چه خبره، می پیچوننت، اصرار می کنی و در جریان قرار میگیری و با خودت میگی عجب غلطی کردم. کم دردسر داشتم، کم غصه می خوردم اینم اضافه شد!
پ.ن. 2: میدونم که اوضاع اونقدری که نوشتم بد نیست. یه کم سیاه نمایی کردم ولی در مورد اینکه تعداد و تنوع مشکلاتم زیاده خیلی هم فروتنی کردم.
پ.ن. 3: لا مصب ولگردی هم نمیشه کرد اینجا! تهارن دیگه کم کمش میرفتم با الهامی مریمی مریمی هانیه ای دوستی یه ولگردی میکردیم حالمون میومد سر جاش.
۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۶, یکشنبه
دانشکده، سر پله ها
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۵, چهارشنبه
صورت جلسه
دوشنبه 2 تا جلسه خیلی مهم داشتیم. یکی صبح و یکی عصر. قرار شد صورتجلسه ها رو من بنویسم. خوب دوشنبه که نمیشد... خسته بودیم خوب... ساعت 6 تازه بشینم به نوشتن؟
شد سه شنبه که درگیر کار انتقال خودم بودم. یه جورایی هم حسش نبود. نصفه نیمه سر هم بندی کردم.
امروز اومدم کاملش رو بنویسم و بفرستم امضا کنن. با هزار بدبختی یه صورت جلسه درست حسابی نوشتیم که هم خدا راضی باشه هم معاونت معماری شهرسازی که یهو حاج آقا زنگ زدن بالا گفتن آماده شده؟ رئیس محترم هم گفتن بله. گفتن اونو ولش... این جوری که من می گم نامشو بزن بره! البته خدا وکیلی خوبم گفتا... حرکت جالبی بود ولی نه وقتی من کلی وقت سرش گذاشته باشم.
۱۳۸۹ اردیبهشت ۹, پنجشنبه
امروز دقیقا کجای دنیام؟
فکر کنم یه کم تکراری شده ولی مجبورم بگم که سرما خوردم. دوباره.. البته خوشبختانه این دفعه واقعا سرما خوردگیه! نه مونونوکلئوز. دکتر می گفت هر آدمی فقط 1 بار اون لعنتی رو می گیره. الان هم یه کم گلوم درد می کنه که گویا قراره با پنی سیلین هایی که دکتر داده خوب بشه.
محل کار جدیدم خوبه! جالبه، نه؟ من از 5 تیر 1387 دارم کار می کنم. داخل مجموعه شهرداری تهران 3 بار به کل محل کارم رو عوض کردم. از معاونت امور مناطق رفتم یه سازمان تابعه و از اونجا اومدم معاونت تحقیقات. به این می گن پویایی! تازه رئیس و همکار هام هم خوبن. یه مدیریت هستیم شامل یک عدد مدیر و 3 عدد کارشناس. اون دوتای دیگه آقا هستن. با هر دوشون راحت میشه کار کرد. با وجودی که یکیشون به شدت برادر تشریف داره ولی کاری به کار آدم نداره. به هر حال باید یه فرقی بین همکار خانم و آقا باشه دیگه. همکار خانم وظیفش زیر آب زنی و آزار دادنه... میگی نه؟ یه سال تو شهرداری کار کن.
پ.ن.: هنوز اوضاع عوض نشده. همون جوریه که بود. من هم با تقریب خوبی در حال آرامش قبل از طوفان تشریف دارم. خدا به خیر کنه.
یه پ.ن دیگه: این آمریکایی های لوس و پررو هم که جونشون داره در میاد 4 تا جواب به ما بدن. خاک بر سر کار نکنشون. کب از ما بهتر؟ هان؟ دلتونم بخواد.
همچنان پ.ن. دیگه دیگه: دارم 24 می بینم. فصل اول تمام
۱۳۸۹ اردیبهشت ۱, چهارشنبه
گوش می دهیم
۱۳۸۹ فروردین ۴, چهارشنبه
من خودم قند و نباتم
ای بابا
اگه اینجوری پیش بره چهاردهم نمی تونم برم سرکار، چون از در اتاق کارم تو نمیرم. در حال ترکیدن... لعنت به شیرینی نخودچی
۱۳۸۸ اسفند ۲۹, شنبه
هورا 89 ایول88
به به
سال نو مبارک
هوراااااااااااااا
من عید دوست دارم
سال 88 رو دوست دارم. خیلی چیزا تو سال 88 عوض شد:
2 بار محل کار عوض کردم!
برای دانشگاه ها مدارک فرستادم
جاهای جدید رفتم
دوستای جدید یابیدم
دوستای قدیمیمو بیشتر شناختم
و از همه مهمتر.... با دوست داشتنی ترین آدم اشنا شدم
هورااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
سال 89 هم سال باحالیه هاااا
هنوز نیومده کلی شیرینی و تبریک و خنده و خوشحالی باهاشه! فکر کن... شیرینی نخودچی!
۱۳۸۸ دی ۲۴, پنجشنبه
گزارش!
احتراما پیرو مذاکرات اسبق با خودم گزارش فعالیت های این چند روزه به صورت خلاصه زیر به حضور ایفاد می گردد.
خواهشمند است نظر مقتضی مبذول فرمایید.
- سقوط از طبقه 5 محل کار به طبقه 2
- تغییر کامل فیلد کاری در محل کار: از تحقیق و توسعه به رسیدگی طرح و نقشه ها
- از دست دادن مقدار متنابهی از دانشگاهها به واسطه خر بودن Graduate Office در مورد Deadline ها
- سقوط به زیر خط فقر بواسطه هزینه کمر شکن TNT و DHL و ترجمه و هزار کوفت و مرض دیگر
- صعود امید به زندگی بواسطه Submit کردن 2 فقره Application form
- تلاش مضاعف برای از دست دادن اضافه وزن از طریق پیچاندن کلاس ورزش و خوردن بستنی و غذاهای خوشمزه
بدیهی است در صورت تقاضا هر کدام از موارد فوق به تفصیل تشریح خواهد شد.
با تشکر
خودم
۱۳۸۸ دی ۹, چهارشنبه
12 شب
اینجا تهران است . ساعت 23:56 دقیقه . میخوام اگه شد راس 12 اینو آپ کنم! همینجوری هوسه دیگه.
فردا تولد مائده جانه، 6-7 میریم خونش مهمونی. فردا صبح باید برم سر کار. بعدش میرم کادو بخریم براش.
نمی دونم چرا حوصله نوشتن ندارم. به نظرم این نوشتم یه جوری شده...
۱۳۸۸ دی ۳, پنجشنبه
پنج شنبه عالی
ولی یه پنج شنبه می تونه خیلی خوب هم تموم بشه.
رفتم دانشگاه پیام نور تو دفتر اساتید نشستم
رفتم بوفالو چیکن استریپس خوردم
رفتم سینما نیش زنبور دیدم
رفتم آتلیه عکاسی دیدم
برای خونواده تعریف تعریف کردم اتفاقای مزخرف محل کارمو
اونا تایید کردن که نباید تحت هر شرایطی که بهم تحمیل بشه کار کنم
از همه مهمتر... امروز از 1:30 به بعد یه روز عالی داشتم
مرسی هانی... مرسی مرسی مرسی
پنج شنبه لعنتی
خوب دست خودش نبود که
تاراحت شده بود
دلشم شکسته بود
ولی یه تصمیم اساسی گرفت که همه حمایتش کردن.
به هر بهایی کار نمیکنه!
۱۳۸۸ دی ۱, سهشنبه
شکستنی یعنی چیزی که میشکند!
همین الان، در همین لحظه، بنده در قندونی که قبلا نصفه شکونده بودم رو کامل شکوندم!
۱۳۸۸ آذر ۲۵, چهارشنبه
هاله زحمت می کشد، هانی بیشتر
۱۳۸۸ آذر ۲۱, شنبه
بهره وری
اینجا تهران است، ساعت 10 تمام
الان دقیقا 50 دقیقه شده که دارم سعی می کنم برای انجام کارهایی که تو این هفته باید انجام بدم برنامه ریزی می کنم. یه عالمه جا هست که باید برم: آموزش کل دانشگاه، دانشکده خودمون، وزارت علوم، دارالترجمه، محل کار سابقم و یه عالمه جای دیگه. اینم دارین که باید تو زمان اداری بری اینجاها رو... خلاصه اینکه کلی باید چرتکه بندازم و محاسبه کنم که عاقلانه تره چند روز متوالی برم کارهارو انجام بدم یا دو روز کلا برم دنبال اینا...
حالا اینا رو ولش! نکته مهم مهم مه تری وجود داره ، اونم اینه که من این ستاره رو خیلی دوسش دام. کلی این در و اون در زدیم تا یه ویزا یا مستر کارت پیدا کنیم، نشد که نشد. اونوقت ستاره میگه خوب من مشخصات کارتمو میدم ازش استفاده کن... آدم دلش می خواد وقتی اینو میشنوه یه زبون درازی اساسی به اونایی که راههای عجیب غریب جلوی پای آدم میذارن بکنه.
این پروسه فرستادن مدارک به بلاد کفر هم واسه خودش چیزیه ها ... DHL میگه 60000 تومن میگیرم مدارکتو میفرستم. البته زیره نیم کیلو. بعد یه تفاهم نامه با دانشگاه تهران داره که اگه مدارمو بدی دانشگاه بفرسته 30000 تومن میشه، البته تا دو هفته پیش 23000تومن بود. فقط یه مساله ای هست اونم اینه که من هییییچ اعتمادی به هیچ کدوم از ادارات و موسسات ایرانی ندارم. نمی خواد بگین، خودم م یدونم که خیلی حرکت زشتیه که آدم اینقدر بی اعتماد باشه نسبت به هم وطن های خودش ولی راستش رو بخواین هر کاری که بدین دست اینا، به خصوص جاهایی که وابسته به دولت فخیمه است، بحث زمان توش محو میشه. البته من مطمئنم که میرسه ها... ولی خوب کی معلوم نیست.
الان یه موضوعی به ذهنم رسید. ببینین، من فقط به خاطر اینکه ایرانیم و تو ایران زندگی می کنم باید 2 بار ضرر کنم تو همین یه پست وبلاگ! یگی 30000 تومن به خاطر پست، یکی هم به خاطر ویزا یا مستر کارت.
آخیش... غر زدم حالم بهتر شد. با اجازه میرم سراغ کارهای امروزم.
پ.ن.1: رئیس بزرگ آخر هفته مزدوج گشت. تبریک می گوییم، هرچند خودش میگه تسلیت بگیم بهش.
پ.ن.2: گوشیم مریض شده، دوستان دعا کنن.
پ.ن.3: هانی خسته نباشی.
۱۳۸۸ آذر ۱۷, سهشنبه
چابک سازی در سازمانهای اجرایی
۱۳۸۸ آذر ۱۰, سهشنبه
من دلش ددر می خواد
"در جهان خوشبختی واقعی وجود ندارد، اما گاهی وقت ها هم نمونه هایی از آن پیدا میشود."*

