یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۰ آذر ۲۹, سه‌شنبه

گزارش روزانه!

یه سفر چهار پنج روزه داشتیم به اطراف دیترویت. پیش یکی از دوستای خانوادگی قدیمی. خیلی خیلی خوش گذشت. منتظر عکس هاشم که برسه!
این هفته رو هم میرم سر کار و بعد یه هفته تعطیلات میگیرم و بعدش کلاس های ترم جدید. امیدوارم همه چی خوب پیش بره.

۱۳۹۰ آذر ۲۳, چهارشنبه

سفر

فردا میریم دیترویت. البته بعد از اینکه من دکتر رفتم. احتمالا ظهر حرکت می‌کنیم و ناهار رو بین راه می‌خوریم. خوش می‌گذرد

۱۳۹۰ آذر ۲۲, سه‌شنبه

زندگی‌

کلا این محل کار ما محیط جالبیه! بنده کلا فقط میام اینجا به کارای خودم می‌رسم میرم خونه. خسته نباشم.

امروز مثلا رئیس بزرگ اینجا بود، گفتم صداش در میاد که چرا علاف میچرخی، دیدم اومده میگه من نمیام این ماه اینجا، بیا کلید منو بگیر. نه واقعا یعنی‌ چی‌؟ به جای اینکه بگی‌ دختر جون چرا کار نمیکنی‌ جایزه میدی؟

از این جزئیات بی‌ اهمیت که بگذریم، همه چی‌ آرومه! کم کم دنیا داره یک مختصر روی خوش بهمون نشون میده! دستش درد نکنه. هم من هم وحید ترمِ خوبی‌ داشتیم، نمره‌ها مون خوب شد، بالاخره ماشین خریدیم، آخر این هفته میریم مسافرت دیترویت پیش فریده و من هم از ترمِ بعد همزمان دو تا رشته می‌خونم! یووهووو

مرسی‌ زندگی‌...

۱۳۹۰ آبان ۲۵, چهارشنبه

چگونه با چینی‌‌ها همکاری کنیم

اینکه سر کارت باشی‌ و سعی‌ کنی‌ فارسی بنویسی‌ لازمش فقط یکی‌ از سایت‌های تبدیل فینگلیش به فارسیه. کلا امروز از دست این چینی‌‌های همکار شاکیم، دختر اومده بدون اینکه بهم بگه نقشه‌های منو بررسی کرده و به جای اینکه اول بیاد به خودم بگه رفته با رئیس حرف زده در مورد کار من. اشتباهم هم این بود که داتا جمعیت ۲۰۱۰ رو گیر نیاورده بودم به جاش از ۲۰۰۴ استفاده کرده بودم که البته در موردش قبلا با یکی‌ از رئیسا صحبت کرده بودم. حالا این آدم مزخرف این کارو کرده، اون‌یکی چینی انگار دنیا رو بهش دادن! وقتی‌ این دعاش فتح بزرگشو اعلام میکرد بهم چنان لبخند گلو گشادی رو سرعتش بود که بزرگترین فاتحانه دنیا هم بعد از فتحشون اینقدر خوشحال نمیشدن! خدا رو شکر من روز اول گفتم بهشون من ادعای GIS ندارم! خلاصه اگه همکار چینی‌ دارین قبل از اینکه حالتونو بگیر از سلامت روانش مطمئن شید!
البته دو تا چینی‌ هم دو دانشگاه همکلاسم هستن که اونا هم کم o بیش همینن، مثلا قرار میگذاریم با هم homework‌ها رو چک کنیم، میان تند تند اشکالشونو می‌پرسن بعد که میگی‌ حالا اشکال‌های من میگن آسونه میتونی‌ حلش کنی‌، ما باید بریم، من و دو تا دوست آمریکایی :o تا الان ۴ بر این اتفاق افتاده!!

۱۳۹۰ آبان ۱۲, پنجشنبه

لاااانگ تایم نو سی!
از نوشته قبل تا الان:
1- امتحان آمار دادم... بد بود....
2- خونه جدید خوبه
3- کار هم خوبه
4- سرما خوردم
5- زندگی خوبه
کلا خوشحالم که وقتی میخوام بنویسم همش ناله و اینا نیست. تنهایی زندگی کردن برای من خیلی سخته ولی بد نیست. اون قسمتیش که میای خونه و خونه خالیه خیلی بده که اونم قسمتی از زندگیه دیگه.... در عوض آخر هفته با وحید حسابی خوش می گذرونیم.
توصیه: اگه شما هم و تا کار مهم دارین که انجامش بدین... برین سر کارتون!

۱۳۹۰ آبان ۴, چهارشنبه

آی لایک یو اوهایو

خوب خوب خوب! خبر زیاد دارم
1- امتحان تاریخ برنامه ریزی امریکا رو خوب دادم. یعنی بالای نود شدم که خدا رو شکر!
2- کار دارم! یعنی شغل دارم! تو یه موسسه مربوط به تحقیقات نژاد و اینا... در واقع اینا دارن تو شهرهای امریکا رابطه محله، نژاد و فرصت رو با هم می سنجن. کارشون باحاله و کار من پیاده کردن اطلاعات رو نقشه و از این جور کاراست.
3- خونه گرفتم تو کلمبوس. یعنی من و وحید الان دو تا خونه داریم. یکی تو دیتون یکی تو کلمبوس.
4- اینجا رو دوست دارم. خیلی هم دوست دارم! درس خوندم رو هم دوست دارم.
5- فردا امتحان دارم و دو تا مشق. یکیشون رو نصفه نیمه انجام دادم ولی اون یکی در دست اقدامه. میرم که اقدام کنم

۱۳۹۰ مهر ۲۷, چهارشنبه

کتابخونه

من به این دختره که تو کتابخونه باهاش سر یه میز نشسته بودم تبریک می گم. ظرف 4-5 دقیقه یه ایرانیکه من باشم و دو تا امریکایی ( یه دختر بلوند و یه پسر سیاه) رو از سر میز بلند کرد!! تو این سالن مطالعه شلوغا یه میز تنهایی داشتن کار سختیه! چجوری؟ یه اسنک و یه نوشیدنی و یه بسته چیپس! تا بسته چیپس رو باز کنه که منو دق داد! نوشیدنیشم که تا نی میرفت تا ته لیوان سریع میاوردش بالا که حتما صدا بده!!! اسنکشم نمی دونم چی بود ولی تا بازش کرد دختر بلونده از جاش پرید و رفت! شروع به خوردن اینا با هم کرد پسر سیاهه رفت! من دیدم اگه بمونم لپ تاپشو می کوبم تو سر خودم!!!!

کتابخونه

من به این دختره که تو کتابخونه باهاش سر یه میز نشسته بودم تبریک می گم. ظرف 4-5 دقیقه یه ایرانیکه من باشم و دو تا امریکایی ( یه دختر بلوند و یه پسر سیاه) رو از سر میز بلند کرد!! تو این سالن مطالعه شلوغا یه میز تنهایی داشتن کار سختیه! چجوری؟ یه اسنک و یه نوشیدنی و یه بسته چیپس! تا بسته چیپس رو باز کنه که منو دق داد! نوشیدنیشم که تا نی میرفت تا ته لیوان سریع میاوردش بالا که حتما صدا بده!!! اسنکشم نمی دونم چی بود ولی تا بازش کرد دختر بلونده از جاش پرید و رفت! شروع به خوردن اینا با هم کرد پسر سیاهه رفت! من دیدم اگه بمونم لپ تاپشو می کوبم تو سر خودم!!!!

۱۳۹۰ مهر ۲۴, یکشنبه

هاله درس می خواند

دارم برای امتحان میان ترم روز پنجشنبه درس می خونم. شدم عین هاله دوران دبیرستان! جونم داره در میاد درس بخونم. با این تفاوت که این دفعه هم سر کلاس گوش کردم و هم کلاس ها رو ضبط کردم و دارم دوباره گوش می دم. ولی بازم یه جلسه کلیییییییییی طول می کشه.

۱۳۹۰ مهر ۹, شنبه

این روزها

صبور می شوم
توجه نمی کنم
سرم را به هر کار بی خودی گرم می کنم
با لبخند
حیف که نمی فهمی

۱۳۹۰ مهر ۳, یکشنبه

و من از شما متنفرم چون خیلی نا مردید!!!!

یه وقتایی دلم برای خودم تنگ میشه! برای خودمی که راحت تو چشمای طرف نگاه می کردم و نظرم رو می گفتم. باعث می شد خیلی ها منو یه آدم رک و بی ادب بدونن ولی خودم راحت بودم. اینقدر تو خودم نمی ریختم. الان بیشتر از یه ساله تو گلوم گیر کرده به چند نفر بگم حالم ازتون به هم می خوره و فقط دارم تحملتون می کنم. بهشون بگم به نظرم حال به هم زن ترین و مزخرف ترین آدم های دنیان. ازشون متنفرم و واقعا امیدوارم یه روزی برسه که ازشون هیچی نشنوم و نبینمشون. ولی متاسفانه اینا همه خواب و خیالاییه که شدنی نیست. متاسفانه باید تحمل کرد. متاسفانه نشونه آدم خوب بودن دروغ گفتنه. متاسفانه از نشونه های آدم خوب بودن تظاهر کردنه. متاسفانه نشونه آدم خوب بودن گول زدن خودت و بقیه است. امروز به خودم قول دادم حتی اگه یه روز از عمرم یا عمرشون مونده باشه همه حرف هامو بزنم ولی بعدش پشیمون شدم. احساس کردم مثل ایناییه که میشینن تو خونه و فحش میدن! دلم اینو نم یخواد. نمی خوام با کینه به زور تو روشون لبخند بزنم. دلم می خواد هر دفعه که منو میبینن بدونن ازشون متنفرم. اصلا هم قبول ندارم بخشیدن حال آدم رو بهتر می کنه. با آدم های پررو نمیشه مدارا کرد. هر چقدر خانمی و صبوری کنی اونا وقیح تر میشن.
آخییییییییییییییییییییییییییش یه ذره بهتر شدم. غر زدن یه ذره حال آدم رو بهتر می کنه

۱۳۹۰ مهر ۱, جمعه

داستان من و ابر و خورشید، داستان زندگی

اینجا خیلی ابریه، چند روز متوالی میشه بارون بیاد و فقط چند دقیقه بند بیاد. وقتی هایی که بارونیه ابر تو آسمون زیاده. و البته مه هم روی زمین. دیروز که از کلمبوس بر می گشتیم یه تیکه بارون نبود ولی ابرها بودن. ابرهای سیاه، گنده و پهن. یه لحظه خورشید از وسط یکیشون اومد بیرون. مثل این عکس ها شده بود... اشعه هاش به صورت خط های مستقیم از لای ابر ها اومده بودن بیرون. خیلی قشنگ بود. مثل الان. کلا آسمون زندگی من به شدت ابریه ولی هرزگاهی یه کم خورشید از لای ابر ها میاد بیرون و یه کم امید میده... لحظه های قشنگین. امیدوارم این دفعه دوباره همه چی تیره و تار نشه. من یکی که تحملش رو ندارم......

۱۳۹۰ شهریور ۲۵, جمعه

توصیه 2

توصیه 2: وقتی هنوز حرفتون تموم نشده پابلیش نکنین پست لامصب رو!

خوب چیه؟ قاطی کردم. حوصله ندارم و اصلا هم نمی خوام نصیحت بشنوم که همه چی درست میشه. اگه درست میشه من ترجیح می دم الان برم تو کما هر وقت درست شد بیام بیرون. خوب هر آدمی تحملی داره. مال من تمومه . اااااااااااااااااااااااااااااااااه

توصیه

توصیه می کنم هرگز وقتی شرایط خوبی ندارین نشینین شرایططون رو بررسی کنین! جواب نمیده، یا بهتر بگم بدترین جواب رو می ده

۱۳۹۰ شهریور ۲۱, دوشنبه

هاله و شهر جدید: غم ها و شادی ها

این چند روزه هر چی حس قاطی پاطی تو دنیا بود رو تجربه کردم! از ناامیدی و ناراحتی مطلق بگیر تا خوشحالی و امیدواری محض! همش هم بی اساس. یعنی نه می تونم خوشحال بایم با این شرایط و نه اونقدر نا امید. فعلا همه چیز وابسته به یه فرمه که پر بشه و تایید بشه. یه نصیحت. اگه انشا های بچگیتونو که توش نوشتین علم بهتر است رو دارین همین الان آتیشش بزنین چون دروغه محضه. الان بنده علمشو دارم ولی پولشو ندارم که ثبت نام کنم! ولی اگه ثروتشو داشتم نرم نرم علم دار هم میشدم. دیدیییییی؟ 

حالا بحث شهریه یه ور... مساله راه یه ور دیگه. دارم در به در دنبال یه آدمی می گردم که تو کلمبوس زندگی کنه و هفته ای سه روز هم اتاقی بخواد. دیگه چی بهتر از این؟ به جای اینکه 7 روز هفته هم اتاقی تحمل کنه هفته ای سه روز تحمل می کنه و از همه بهتر آخر هفته ها من نیستم. حالشو ببره.

پنج شنبه قراره برم  OSU برای Orientation . جدا از اون باید یه عالمه اطلاعات بگیرم. اگه بشه که همون روز تکلیف خونه و ثبت نام و ... رو روشن کنم که عالی میشه

خونه جدید رو ردوست دارم. بجز همسایه بالایی که وقتی راه میره کل خونه میلرزه، بقیه موارد همه چی خوبه. تو این چند وقت اصلا متوجه اینکه ماشین نداریم نشدم و از همه مهمتر اینجا ایرانی های خیلی دوست داشتنی داره که باعث میشه ترسی که وقتی از تگزاس میومدیم اینجا داشتیم در مورد دوست ایرانی کاملا برطرف بشه. خونمون تو سالنش یه پنجره گنده داره که رو به یه چمن بازه و زاویه خونه های همسایه جوریه که صاف تو چشم تو نیست. منظره قشنگیه و البته خوب بودن هوا باعث میشه که پنجره رو خیلی وقتا باز بذارم و از هوا هم در کنار منظره لذت ببرم. 
 

۱۳۹۰ شهریور ۱۰, پنجشنبه

سلام بر اوهایو

بالاخره پرونده منتقل شدن من بعد از ماهها بسته شد و یکی دو ساعت پیش بهم گفتن که I20 حاضره، بیا برش دار برو!!! کلا به کسی توصیه نمی کنم مگه تو سال اول دکترا. یعنی اگه راه داره بمونین سر جاتون! منو نبینین که مجبور شدم وسطش برم یه ور دیگه، شماها سعی کنین همونجا بمونین سر جاتون. به اعصاب و روانی که در این پروسه از بین میره نمیارزه.
حالا اگه بشه فردا میرم یه سر دانشگاه جدید که I20 رو بگیرم و مراحل اولیه ثبت نام رو انجام بدم.
تا اینجا اطلاع رسانی بود که نشم مثل اینایی که همنش میان غر میزنن!!
غر غر ها رو هم بعدا می گم

۱۳۹۰ شهریور ۷, دوشنبه

مستر خامه با گرایش توت فزنگی.... 60 مایل در روز

این هم از زندگی جدید!! جالبه که حتی جدید هایی به این شدت هم زود یکنواخت میشن. در حالی که خونه جدید رو هنوز کامل نچیدیم و مستقر نشدیم دارم به اینکه چجوری میشه ظاهرش رو متفاوت کرد فکر می کنم! هنوز این مستر تموم نشده و من هنوز شروع نکردم تو دانشگاه جدید به درس خوندن دارم به این فکر م یکنم که مستر بعدی چی باشه! خاصیت آدمبزاد همینه. هنوز تا لقمه رو می ذاره دهنش هنوز جویدنشو شروع نکرده داره لقمه بعدی رو آماده می کنه!!!
چقدر از !!! خوشم میاد! یه زمانی از ... خوشم میومد ولی الان !!! بهتره!!! دو نقطه دی
هنوز دانشگاه جدید رو ندیدم. هنوز کاغذ بازی های اداری تموم نشده و من اصلا نمی دونم کی حاضر میشه. ولی می دونم که روزی 60 مایل رانندگی کردن از اون کاراااااست که اتفاقا قراره من انجامش بدم. امیدوارم این یه سال به خیر بگذره و خوشی و این مستر رو بگیریم وخلاص.
دوباره تب خال زدم. دوباره همش غذای بیرون می خورم و دوباره دارم میترکم. خیلی معنای خوبی نداره.
البته اینکه خامه و توت فرنگی می خورم بی تاثیر نیست!

۱۳۹۰ مرداد ۲۸, جمعه

5- آخرین روزها در آرلینگتون

خوب اقاجان دلخورم... من که می گفتم نه مرسی، خودمون انجام میدیم... ولی یه تعارف که می تونستین بزنین؟؟؟ اینم شد آخرین خاطره؟؟؟؟

۱۳۹۰ مرداد ۱۸, سه‌شنبه

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی

این جریان موو کردن ما از تگزاس به اوهایو هم شده برای خودش یه داستان! اینقدر قاطی پاطیه که نمیدونم آخرش چجوری میریم اونجا. کلا چند تا برنامه از اولش ریخته شد:
  1. اینجا ماشین می خریم و از آرلینگتونتا دیتون رو نرم نرم با ماشین میریم.
  2. اینجا ماشین می خریم و از ارلینگتون تا اوربانا (شهر نگار) رو با ماشین تند تند میریم، دو روز پیش نگار می مونیم و میریم دیتون.
  3. اینجا ماشین نمی خریم! دو تا بلیط هواپیما می خریم و میریم باهاش دیتون. و دعا می کنیم ماشین خوب گیرمون بیاد!
تازه این فق برای حمل و نقل خودمونه. برای وسایل خونه که از این هم پیچیده تره!
  1. وسایل رو میفروشیم و خلاص
  2. وسایل رو با خودمون می بریم که خودش چند دسته داره:
  • وسایل رو خودمون میبریم
  • وسایل رو میدیم بیارن
  • وسایل رو میدیم فرت کنن
خلاصه یک پروسه قاطی پاطی شده که حد نداره. حالا یه وقتی هست که فقط مشکل این چیزاست... آدم میگه بابا درست میشه. بالاخره یه کاریش می کنیم. ولی یه وقتایی مشکل این چیزا نیست. اون موقع هست که آدم نم یدونه چی کار کنه، فکر کردن فقط مغزشو منفجر می کنه و فکر نکردن هم که امکان پذیر نیست. راهنمایی خواستن فقط تصمیم گیری رو سخت تر می کنه و راهنمایی نخواستن هم سخته. به یه نتیجه ای رسیدم: متاسفانه حتی نم یتونم تخمین بزنم که کی این شرایط بهتر میشه! الان یه دو ساله که همش به خودم میگم فلان اتفاق بیفته دیگه راحت میشه، فلان مرحله رو رد کنم دیگه حله. اتفاق و مرحله میان و میرن، اوضاع هم عوض میشه ولی بهتر نمیشه. مشکلات بزرگتر میشن. و من مدام این سوال تو فکرم تکرار میشه که چرا فقط من این مشکلاتو دارم؟ اونم همش با هم. جدی می گم: می دونم همه مشکل دارن. می دونم هر کسی فکر م یکنه مشکلات خودش از همه بزرگتره ولی من هیج کسیو ندیدم که تو همه زمینه ها مشکل داشته باشه و هم زمان تو 100 تا جبهه برای حل کردن مشکلاتش مبارزه کنه. مبارزه که نه... دست و پا بزنه. دوستام مشکل دارن ولی یکی دو تا. یعنی زندگیشون داره پیش میره ولی هرزگاهی یه چاله و دست اندازی هم میاد سر راهشون که میشه همون سختی های زندگی. ولی انگار زندگی من شده همش چاله و چاه! یعنی کلا دارم از تو چاله ها بالا پایین میرم، سختی زندگی هم وقتاییه که میفتم تو چاه!
پ.ن. 1: یه وقتایی اصرار میکنی بفهمی چه خبره، می پیچوننت، اصرار می کنی و در جریان قرار میگیری و با خودت میگی عجب غلطی کردم. کم دردسر داشتم، کم غصه می خوردم اینم اضافه شد!
پ.ن. 2: میدونم که اوضاع اونقدری که نوشتم بد نیست. یه کم سیاه نمایی کردم ولی در مورد اینکه تعداد و تنوع مشکلاتم زیاده خیلی هم فروتنی کردم.
پ.ن. 3: لا مصب ولگردی هم نمیشه کرد اینجا! تهارن دیگه کم کمش میرفتم با الهامی مریمی مریمی هانیه ای دوستی یه ولگردی میکردیم حالمون میومد سر جاش.

۱۳۹۰ مرداد ۹, یکشنبه

تولدم مبارک

الان سه ساله که تولدم تو سه تا شهر مختلفم. تهران، دوبی و آرلینگتون. سال دیگه هم اگه خدا بخواد دیتون! کلا گویا تولد من قصد نداره دو سال تو یه شهر باشه. خووووبه، اینجوریشم دوست داریم.
چهارشنبه دیگه قراره از اوهایو استیت زنگ بزنن مصاحبه. واقعا نمی دونم چی قراره بگن و چی میشه ولی امیدوارم نتیجه گند نزنه به جشنی که می خوایم شنبه بگیریم: مخلوطی از تولد و سالگرد عروسی و گودبای پارتی! دلم برای آرلینگتون تنگ میشه. در واقع برای بچه ها بیشتر ولی خودشم ... اولین جایی که من و وحید با هم زندگی کردیم بود خوب!

پ.ن:نمی دونم من به نظرم اومده یا واقعا اینجا داره در حد جهنم گرم میشه؟

۱۳۹۰ مرداد ۵, چهارشنبه

حرف می زنیم

دلم خواست یه سه چهار ساعت بشینم با یه دوست قدیمی حرف بزنم. نه اینکه حرف خاصی باشه... فقط حرف. هر چیزی. بعد ناخودآگاه مغزم شروع کرد به لیست درست کردن از اینکه با کیا می شه الان حرف زد. اولین، دومین و سومین آدمایی که به ذهنم اومدن اون سر دنیا خواب بودن و حتی اگه بیدار هم بودن و بر فرض من به تلفنی حرف زدن باهاشون رضایت می دادم، اینقدر باهاشون حرف نزدم که نمی دونم اصلا حرفمون میاد یا نه! چهارمی که امریکاست ولی نشد حرف بزنیم و اگه هم می شد اونقدر از زندگی هم دور افتادیم که یه ماه 24/7 باید حرف بزنیم تا برسیم به زمان حال! پنجمی که یه زمانی خیلی باهاش راحت بودم رو خوب... چی بگم! چند ساله به زحمت سلام و علیک و قربون صدقه فیس بوکی(حیف)! ششمی هم که کلا بعد از اینکه بهش گفتم لطف کن از زندگی من گمشو برو بیرون دیگه اصلا نمی دونم چی شد و کجاست(بهتر)! کلا بیخیال شمردن بقیه شدم.
در نهایت به این نتیجه رسیدم که: ولش کن بابا. حالا دو سال حرف نزدی چی شد امروزم روش!
و صد البته منتظر زنگ هوتن...

۱۳۹۰ مرداد ۱, شنبه

سالگرد عقد! یهوووو

درست یک سال و یک روز از تاریخ عقد من و وحید گذشت. یک سال و یک روز به کوتاهی همین دیروز که سالگرد عقد بود و به بلندی یک سفر طولانی از ایران به امریکا. خیلی اتفاق ها افتاد که چه خوب شد افتاد و خیلی اتفاق ها افتاد که ای کاش نمی افتاد. ولی در مجموع باور من رو به این مساله بیشتر کرد که هر کاری که می کنیم، هر تصمیمی که میگیریم، چنان تاثیری روی آینده می گذاره که توانایی تجسمش از ذهن آدم خارجه. و من هر روز بیشتر از دیروز به تمام تحولاتی که در شهرداری تهران رخ داد تا اداره کل تحقیق و توسعه ای تاسیس بشود و من با تمام بی علاقگی به کار در شهرداری در آنجا مشغول به کار بشوم و وحید به سرش بزند که در شهرداری پروژه بگیرد و یک راست سر از اداره ما در بیاورد فکر می کنم. و فکر می کنم شاید بعضی وقت ها باید به آدم های دور و برمان اجازه بدهیم بهمان زور بگویند و ما را به زور بفرستند در یک جایی که دوست نداریم کار کنیم. برای من که نتیجه اش عالی بود. مرسی مامان، بابا و هوتن به خاطر اینکه من رو مجاب کردید: " سه ماه کار کن اگه دوست نداشتی بیا بیرون". کار کردیم و دوست هم داشتی!
خیلی هم از نتیجه راضی تشریف داریم!
وحید جان، اولین سالگرد عقدمون مبارکمون باشه

۱۳۹۰ تیر ۲۵, شنبه

قرمه سبزی بورینگ!

گرسنمه! خیلی ساده گرسنمه ولی نمی دونم دلم می خواد چی بخورم. این معنیش اینه که الان نوع غذا از خود گرسنگی برام مهم تره. خیلی هم فکر کردمااااا ولی به نتیجه نرسیدم. هی یخچالو زیرو رو کردم ولی متاسفااانه هیچ چیز دندون گیری نیابیدم. البته نهار قرمه سبزی داریم. خیلی هم خوشمزستاااا ولی دلم یه چیز دیگه می خواد!

پ.ن: این یعنی حوصلم سر رفته، حتی حوصله نوشتن هم ندارم!!

پ.ن: کلا در بورینگ ترین دوران عمرم به سر می برم!

۱۳۹۰ تیر ۱۷, جمعه

Infection

Kolan gand zade shode to ozae mede mohtaram... 10 rooz anti biotic bayad bokhoram ke 4 roozesh moonde, omidvaram ke badesh bioftam ro recovery....

۱۳۹۰ تیر ۴, شنبه

شاکیم

کلا شاکیم! چیه؟ همیشه باید خوشحال و خندان بود؟ همیشه باید نیمه پر اون لعنتیو دید؟ لجم میگیره وقتی میدونم چی میشه ولی نمی تونم ثابت کنم تااتفاق بیفته. اه

دلم برای هوتن تنگ شده.

۱۳۹۰ خرداد ۲۹, یکشنبه

:(

حوصلم به شدت سر رفته. دارم رو پروژه کار می کنم ولی در واقع خودمو مجبور کردم بشینم پاش. کاش میشد زودتر بریم اوهایو! اینجا واقعا حوصلم سر میره. گرمی هوا نمی ذاره تکون بخوریم از خونه. بچه هاهم که سرشون گرمه خودشونه.
کاش زودتر آگست بشه...

۱۳۹۰ خرداد ۲۶, پنجشنبه

و دوباره تافل

فردا امتحان تافل دارم! یکی دو سری تست زدم و کلا اعتماد به نفس پیدا کردم. قبلی رو 2009 داده بودم و به نظرم سخت اومده بود. ولی بعد از 2 سال به نظرم خیلی آسون تر اومده. خدا رو شکر

۱۳۹۰ خرداد ۲۲, یکشنبه

خرداد پر حادثه

خیلی عجیبه! کلا خرداد که شروع میشه تا تموم شدنش پدر ملت در میاد. این ماهه ما داریم؟

۱۳۹۰ خرداد ۱۹, پنجشنبه

مسافرت

کلا یکی دو هفته گذشته خوش گذروندیم! هومن اومد اینجا و سه روز این اطرافو گشتیم. دالاس و فورت ورث. یه روزم رفتیم اوکلاهاما کازینو و کنار دریاچه. بعدش هم یه هفته رفتیم دی سی و نیویورک. کلا دو دنیای متفاوت و البته به شدت متفاوت تر با اینجا! دی سی رو دوست داشتم حتی برای زندگی ولی نیویورک رو در حد دیدن و مسافرت دوست داشتم و اصلا نمی خوام اونجا زندگی کنم. از همه بهتر این بود که هومن هم باهامون بود و حسابی خوش گذشت. و البته اولین مسافرت من و وحید در امریکا. کلی اتوبوس داخل شهری و بین شهری و مترو و قطار و ... سوار شدیم. خلاصه تجربه ها کردیم در این سفر! گزارش تکمیلی به ندریج ارسال می گردد!

۱۳۹۰ خرداد ۵, پنجشنبه

بهترین وحید دنیا

خوب باحاله دیگه!وحید صبح از خواب بیدارم کرد و بهم گل و شکلات داد به مناسبت روز زن در ایران. اونقدر کیف کردم که نگو! گل ها رو دوست داشتم.... لاله. و شکلات هم که دیگه معلومه. ولی از همه با ارزش تر برام این بود که برای اینکه من خوشحال بشم صبح زود بیدار شده و حدود دو ساعت پیاده روی کرده تا برام اینا رو بگیره. کلا عزیزی! دست خودت نیست که... دوست دارم اساسی و روزم هم مبارک

۱۳۹۰ خرداد ۱, یکشنبه

TOEFL

به نظرم بد نیست کم کم درس بخونم برای تافل! یه 20 روز بیشتر نمونده!

۱۳۹۰ اردیبهشت ۳۰, جمعه

Dayton

دیدییییییییییی؟ اونجایی که قرار بود تو دیتون خونه بگیریم تمووووم شد! میگه فقط دو خوابه داره!! این چه وضعیهههههه

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۸, چهارشنبه

هومن

داداش جانمان فردا می اید ...
هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۴, شنبه

قابلیت

یه چیز جدید فهمیدم. قابلیت آدم از ثانیه ای به ثانیه دیگر در نوسان است

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۲, پنجشنبه

:((

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۱, چهارشنبه

شاکی

دو تا امتحان دادم. دو تا پروژه باید تحویل بدم که یکیش دیر شده و اون یکی فقط 4 ساعت وقت داره. خونه نرم افزار ندارم و باید برم دانشگاه. و هنوز خونه هستم

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۷, شنبه

17 اردیبهشت 1390

امروز دقیقا دو سال از اولین دیت من و وحید گذشت. کلی خودم کف کردم. فکر کنم مریم اسدیان و مریم نظر کاملا این جریان یادشون باشه. چه روزایی بود، چه روزایی شد و چه روزایی خواهد شد! وقتی پارسال همین روز با وحید رفتیم پاساژ گلستان که تجدید خاطره کنیم شوخی خنده گفتیم اگه سال دیگه ایران نباشیم کجا بریم جشن بگیریم؟ امروز یادم افتاد که دقیقا همینجور شد. پاساژ گلستان نداشتیم اینجا که بریم. به جاش رفتیم یه رستوران کره ای!!!!
وحید جان، عزیزم، دوست دارم. و خیلی خوشحالم که مرغمون یه پا داشت!

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۵, پنجشنبه

اینجا یا اونجا ؟ مساله این است

دلم می خواد بخوابم و وقتی بیدار شدم تکلیفم معلوم باشه!!!

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۱, یکشنبه

همه چی آرومه





  1. از رفتار بعضی آدما تعجب می کنم. وقتی می دونن هیچ کنترلی رو شرایط بوجود اومده ندارن و باید کمک بگیرن باز هم یه جوری رفتار می کنن که انگار همه چی آرومه! این خیلی لج منو در میاره، مخصوصا وقتی اون آدم برای اینکه ثابت کنه خودشو به جمع با من بد صحبت کنه! این خیلی خیلی بده و باعث میشه که من انعطافم رو در برابر اون آدم از دست بدم.




  2. نظر سنجی هفته: یه سوالی برام پیش اومده. سوال در نتیجه یک سری اطلاعاته و یک سری تجزیه تحلیل. نتیجه گرفته شده بده. هر چی باشه دوست قدیمی محسوب میشیم. مساله اینجاست که چی کار کنم؟ به روش بیارم و باهاش در موردش حرف بزنم و یا اینکه ایگنور کنم به کل؟ از اونجایی که این مساله ناراحتم کرده خوب نا خود آکاه رو رفتارم باهاش تاثیر می ذاره و اینجور به نظر میاد که من مشکل دارم با اون آدم. اگه هم باهاش صحبت کنم و ازش بخوام که در مورد این مساله شفاف صحبت کنیم خوب اولا امکان داره اون نخواد که صحبت کنه، در این صورت اوضاع افتضاحه و یا اینکه صحبت می کنیم و به احتمال زیاد منجر به دلخوری میشه! چه کنم؟




۱۳۹۰ اردیبهشت ۸, پنجشنبه

امتحان

امتحان دارم، اونم از نوع زبان، اونم از نوع مسخره! ویش می لاک

۱۳۹۰ اردیبهشت ۶, سه‌شنبه

GESP مواد لازم

مواد لازم برای ایجاد حس خوب به منظور اتمام پیپر شماره چهار کلاس GESP:
1- پیچش کلاس دکتر انجمنی- یک جلسه، به بهانه درد در ناحیه ستون مهره ها.
2- خرید - به مقدار لازم ، توصیه می شود در لیست خرید بادمجان و شکلات گنجانده شود. محققان ثابت کرده اند این دو ماده تاثیر بسزایی در ایجاد سر خوشی دارند.
3- شام خوشمزه و فوری- یک وعده، \پاستا پیشنهاد می شود.
4- استراحت- 1 ساعت ، نوع در برابر تلویزیون یا در حال فیلم دیدن توصیه می شود. توصیه: ابدا سراغ فیلم های هنری نروید.
5- چای: نعناع و یا چای سیاه.

بریم ببینیم این همه مقدمه چیدیم به کجا میرسیم!!

۱۳۹۰ اردیبهشت ۴, یکشنبه

RIO

قراره بریم سینما کارتون ریو ببینیم. هورااا
من یه کم وقت دارم که هم پیپیرمو اصلاح کنم و هم با وحید بریم خرید. البته مشکل اصلی اینجاست که الان فکر کنم باروون اومد! حداقل صداش که اومد.
---------------------
رفتیم دیدیم. عااااااااااااالی بود.

۱۳۹۰ اردیبهشت ۳, شنبه

SOP

حوصله SOP نوشتن ندارم ابداااااااااا

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲, جمعه

روز زمین

به مناسبت روز زمین استارباکس به هرکسی که لیوانشونو خریده باشه از قبل یه نوشیدنی مجانی میده!!! امیدوارم این شامل فراپاچینو هم بشه!!!!!

روزگار

فیس بوک را بوسیدیم گذاشتیم کنار! قرار شده تا آخر ان ترم فقط هفته ای یه بار شنبه یا یکشنبه برم چک کنم. راستش خیلی هم بد نیست. کلی وقت اضافه آوردم. درفت 1 پیپیر چهار رو با یه روز تاخیر تحویل دادم. هنوز اس او پی ننوشتم. خیلی هم هفته خوبی نداشتم. آهان.. وحید هم اسمش جدیدا شده دوبی و تو درایوینگ لایسنش زده دوبی تسلیمی تهرانی! خدا به خیر کنه

۱۳۹۰ فروردین ۳۰, سه‌شنبه

طوفان در اسپرینگ 2011

ضمن سلام و عرض خسته نباشید به شخص شخیص خودم. هاله جان، لطفا در انجام مسایل زیر کوتاهی نفرمایید:
1- انجام وظیفه به عنوان اسیست استاد محترم که شامل جلو بردن پروژه و مطالب درسی به طور همزمان می شود. نه اینکه فقط کارای کلاسشو انجام بدی! دختر داری پول میگیری که پروژه انجام بشه، حالا کار فرما ایرانی هست که هست!
2- جیم! دخترم جیم برای اینه که وقتی 1 ماه فقط فست فود ی خوری بری اونجا بسوزونی اون لا مصب چربی ها رو!
3- فردا باید درفت اول پیپر چهار رو تحویل بدی! چیزی ندارم که اضافه کنم.
4- کمتر از چهار هفته دیگه 2 تا امتحان داری! عزیزم روز آخر زمان خوبی برای درس خوندن نیست!
خلاصه اینکه بجنب!
پ.ن: الان زنگ خطر زدن که به خاطر طوفان بریم پناهگاه. حالا پناهگاه کجاست؟ زیر زمین همین ساختمون. ما کجاییم طبقه پنجم. کار مسخره چیه؟ تو شرایط خطر با آسانسور بری پناهگاه! اینجا امریکاست.
هوتن جات خالی بود یه مسخره بازی اساسی در می آوردیم

۱۳۹۰ فروردین ۲۶, جمعه

پیش بینی

کلا تصمیم گرفتم زیاد به اینکه سال دیگه کجام فکر نکنم! چندان قابل پیش بینی نیست!!!

۱۳۹۰ فروردین ۱۸, پنجشنبه

تولد وحید

تولد وحید جانمان بسی مبارک باشد. دست بروبچز درد نکنه دو شب پشت سر هم تولد که البته دومی منو یاد مهمونی های ایران انداخت که پلیس میومد همه رو جمع می کرد.... دوستان خودشون می دونن چی می گم!!!

۱۳۹۰ فروردین ۱۴, یکشنبه

دروغ سیزده

حالا ما یه دروغ سیزده گفتیم! ملت پرا با این سنت پسندیده نا آشنا هستن که باور می کنن؟

۱۳۹۰ فروردین ۱۳, شنبه

سیزده به درانه

عید امسال هم تموم شد! امروز رفتیم سیزده به در و حسااااابی بازی کردیم! استپ هوایی! وسطی و ..کلی هم خوردیم. خوبی سیزده به در اینه که آدم اصلا نمی فهمه چجوری زمان گذشت. ما هم احتمالا پیش به سوی لویزویل یا به قول اینا یه چیزی تو مایه های لوییویل می رویم برای ترم آینده! تا چی پیش بیاد!!!!

۱۳۹۰ فروردین ۱۰, چهارشنبه

کمی تا قسمتی تکلیف روشن شد!

۱۳۹۰ فروردین ۶, شنبه

عیدانه

کلا عید خوبی بود: با دوتا امتحان تو هفته اول عید و یه پیپر دو روز بعد از سال تحویل. امروز هم میریم یه جشن ایرانی ها برای عید نوروز. هورااااااااااااااااا
سال نو مبارک

۱۳۸۹ اسفند ۲۶, پنجشنبه

شیرینی پزی

شیرینی کشمشی و گردویی پختیم!
از من به شما نصیحت، شیرینی کشمشی رو حتما درست کنین و از خیر گردویی بگذرین. در ضمن همواره به زمانی که این دستور ها می گن اعتماد نکنین، خودتون چک کنین!

۱۳۸۹ اسفند ۲۴, سه‌شنبه

نمی خونه!

در دنیایی زندگی می کنیم که وقتی می خوایم شیرینی درست کنیم برای عید، خریدن کره و گلاب و ... خودش یه پروژه میشه!
و در دنیایی زندگی می کنیم که چهارشنبه سوری مون هم با ایران نمی خونه!!!

۱۳۸۹ اسفند ۲۳, دوشنبه

تنها خبر این است که هستیم هنوز!

۱۳۸۹ اسفند ۱۶, دوشنبه

هزار و سیصد و بوق

باید تا ساعت سه یه مقاله شصت و شش صفحه ای مربوط به سال هزار و سیصد و بوق بخونم، نهار بخورم و خودمو برسونم به دانشگاه سر کار... موفق میشم من!

۱۳۸۹ اسفند ۱۲, پنجشنبه

یعنی من موندم این امریکایی ها چقدر نوشتن براشون راحته، البته منظورم دانشجوهای مستر و دکتراست. یکی از استادا می گفت اینقدر اونا تو دبیرستان و لیسانس مقاله و خلاصه و گزارش می نویسن که نوشتن یه متن نیمچه علمی براشون مثل دفتر خاطرات نوشتن می مونه! حالا من بیچاره با اینا هم گروهی میشم...

۱۳۸۹ اسفند ۱۰, سه‌شنبه

GESP

Paper 2 draft 2
به به ... به به...

۱۳۸۹ اسفند ۹, دوشنبه

دلم می خواد

دلم مریم و مریم و الهام می خواد!
دلم می خواد برم گلستان و میلاد مانتو عید بخرم و گیر نیارم و مجبور شم برم هفت تیر... پیدا نکنم و آخرش برم مانتو کسری دم خونمون!
دلم می خواد دم عید دستن رو کلید سند گوشی موبایلم باشه تا اولین تبریک عید دوستام تو سال جدید رو من فرستاده باشم... هر چند به دستشون نرسه، مهم نیته آدمه!
دلم می خواد با مامان کلی سر اینکه سفره هفت سین امسالمون چجوری باشه بحث کنیم! آخرشم آخرین لحظه تصمیم جدید بگیریم و هول هول بریم بخریم و بازم هر سال بهترین سفره هفت سینمون باشه!
ذلم می خواد الان به جای اینکه سر کلاس جی ای اس پی بشینم فیس بوک چک کنم و ول بگردم، بشینم تمرینی که داده رو حل کنم ولی:
آدم به هر چی دلش بخواد نمیرسه، چطور به قبلیا نرسیدن ایرادی نداره... این یکی هم روووووووووووووووووووووش

عید

دلم می خواد یه جامپ زمانی داشته باشم به سمت تعطیلات بهاری! نمی دونم چرا ...می دونم 1 هفته بیشتر نیست. من بعدش امتحان دارم و معنیش اینه که تعطیلات به گند کشیده میشه و ... ولی همیشه عید خوب بوده دیگه... نه؟

۱۳۸۹ اسفند ۸, یکشنبه

عید

اینم از ساعت دقیق تحویل سال:
Sunday, March 20, 17:20:45

ضایع!

یکی از چیزایی که میره رو نرو بنده اینه که ملت فکر می کنن خیلی زرنگ و تو دار و حواس جمع هستن. یکی نیست بگه برادر من، خواهر من، وقتی نمی تونی زیر آبی بری... نرمال رفتار کن. این ایرانی بازی ها رو بذار کنار! جدا فکر می کردم وقتی میام اینجا از یه چیز خبر نباشه این تیپ کارای مسخرست. ولی متاسفانه هر جا که : 1- فضول زیاد باشه 2- طرف مربوطه احساس اهمیت بیش از حد بکنه 3- به اصطلاح دلسوز زیاد دور و برش باشه، میشه این! ضاااااااااااااااااایع. خواجه حافظ شیرازیم فهمید.
ولی کلا قبل از این هم من و وحید با هوش سرشار خودمون فهمیده بودیم

۱۳۸۹ اسفند ۶, جمعه

داروی درست

این دفعه که خواستم از کلینیک دانشگاه وقت بگیرم حواسمو جمع کردم و یه دکتری انتخاب کردم که تا الان پیشش نرفته بودم. به نظرم دکتر خیلی خوبیم بود. حداقل بر خلاف بقیه که سعی می کردن حرف منو مبنی بر اینکه بابا ما تو مملکتمون داروی توپ و اساسی می خوردیم. آموکسی سیلین 250 برای سرماخوردگی تب دار و لوزه چرک کرده نده به من، ندیده بگیرن. این یکی وقتی بهش گفتم من حساسیت دارم و سیتریزین می خورم و جواب نمیده گفت خوب من حساسیت تورو شدید تشخیص می دم. بیا سعی کنیم قوی باهاش برخورد کنیم. دستش درد نکنه هر دارویی داد مهم اینه که امروز بعد چند روز راحت نفس کشیدم و از شدت عطسه های پشت سر هم سر درد نگرفتم.
امروز یه اتفاق دیگه هم افتاد. رفتم آرایشگاه برای اولین بار در بلاد کفر! بله، بنده از شهریور تا الان که آخرین بار ایران رفتم ارایشگاه دیگه وقت نشد برم. خیلی اتفاق بزرگی بود، نه؟؟؟

۱۳۸۹ اسفند ۴, چهارشنبه

حساسیت

ای تو روح حساسیت فصلی.... من باید از یکی دو ماه دیگه حساسیت مند می شدم.. نه از الان.

۱۳۸۹ اسفند ۳, سه‌شنبه

اشکال از گیرنده است!

من هزار تا راه برای زدن یه حرف بلد نیستم... یه راه خودمو بکشم دوتا! حالا اگه نمی تونم منظورمو درست بگم یا تو نمی خوای بفهمی منظورمو، دیگه کاری از دستم بر نمیاد

۱۳۸۹ بهمن ۳۰, شنبه

حساسیت

*- دوباره این حساسیت من گل کرده! یه مدتی بود ته حساسیت من با یه آنتی هیستامین سر و ته قضیه رو هم میومد. ولی الان دوباره شدم مثل 3-4 سال پیش که جونم در میومد ... الان هر روز یه سیتریزین می خورم که تا اثر کنه پدر من در میاد. این زندگیه من دارم؟!؟!؟!؟
*- از همین تریبون برای سجاد آرزوی موفقیت می کنیم.
*- به شدت دلم می خواد امروز برم ددر. ولی مساله اینه که من با این حساسیت هر جا برم بدتر میشم. بس که این شهر گل و گیاه و دار و درخت داره

۱۳۸۹ بهمن ۲۸, پنجشنبه

D:

یه ساختمون جدید تو دانشگاه دو ماه پیش افتتاح کردن. همه چیش خوبه ها ولی به قول علما به نظر من انسان محور نیست!! یه جورایی به شدت منظورش اینه که بیا درستو بخون برو! نم یدونم چرا ولی من میرم اونجا درس بخونم !!

۱۳۸۹ بهمن ۲۷, چهارشنبه

...

...
پ.ن.: یه وقتایی ... گویا تره!

من، سحر، پگاه و بهاره و پله های هنر های زیبا

وقتی می گم هوای اینجا دیوونست یعنی همین که امروز هوا عین هوای بهار بود. داشتم تو دانشگاه راه می رفتم یهو نمی دونم چرا زمان و مکان رو قاطی کردم... داشتم دنبال پله های دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران می گشتم که با سحر و پگاه و بهاره بشینیم روشون و چایی بخوریم و منتظر هوتن باشم که بیاد!!! به خودم اومدم دیدم دم در کتابخونه وایسادم.. خوشبختانه زود خودمو سرگرم موبایل کردم و تابلو نشد. ولی حس جالبی بود. هوا به شدت پله ای شده.

۱۳۸۹ بهمن ۱۷, یکشنبه

super bowl 2011

امروز سوپر بال بود! در واقع اینا به فینال اون فوتبال وحشی بازیه می گن سوپر بال! من و وحید عصری پیاده تا استادیوم رفتیم و وقتی رسیدیم که شروع شده بود بازی. خیلی جالب بود یه عالمه چادر زده بودن و تو هر کدوم هم بدون استثنا یه ال سی دی و یه باربیکیو به راه بود! کوچیک و بزرگ هم نداشت. از بچه 1 ساله دیدیم تا آدمای پیر. تازه دو سه نفر هم سعی می کردن این وسط همه رو به راه راست هدایت کنن. خر تو خری بووووود. آخرش که داشتیم بر می گشتیم بارون گرفت و ما هم خسته و خیس و راه هم که هی کش میومد. ولی انصافا از این تیریپ خوشحال بودن امریکایی ها خیلی خوشم میاد. از هر چیزی یه جشن درست می کنن و همه خوش می گذرونن

۱۳۸۹ بهمن ۱۶, شنبه

برف

به این می گن انتخاب درست شهر و ایالت در امریکا. خیلی جاها برف و طوفان شده و 40-50 سانت برف اومده، ولی دانشگاه ما به خاطر 3-4 سانت برف 4 روز تعطیل کرد!! ایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییینه
* خداییش بحث برف نبود، یه کم برف اومد بعدش هوا یهو خیلی سرد شد. همه جا یخ زد. کف خیابون 2 سانت یخ بود نمیشد رانندگی کرد
**وبلاگ رو دوباره عمومی کردم. یه احمقی میومد دری وری می گفت به من و وحید. نمی دونم چرا ولی انگار از بودن ما با هم بدجور سوخته بود، بهتر!!!
***بابا مامان هوتن نگار سحر پگاه همه دنیا تولدتون مبارک!

۱۳۸۹ بهمن ۱۱, دوشنبه

اولین

خوب این اولین باریه که خیلی چیز ها رو تجربه می کنم. منظ.رم بعد از اومدنم اینجاست. مثلا اولین تولد مامان که من براش کیک از قندعسل و یه شاخه رز نمی خرم... اولین تولد هوتن که یهو نپریدم تو اتاقش بگم تولدت مباااااارک! اونم با جیغ و داد. و همینطور اولین تولد هومن که با مامان نرفتیم براش کادو بخریم. اولین تولد بابا که من صبحش پا نمیشم بگم بابا شما خیلی قدرتمندیاااااا به خاطرت یه مملکت تعطیله (بابا 22 بهمن به دنیا اومده) و بعد همه با هم بگیم اره دیگه اصلا اینکه از 12 یهمن تا 22 رو جشن میگیرن به خاطر اینه که سه نفر از اعضای خانواده ما به دنیا اومدن.
اولین بار های شیرین هم هست ولی لامصب این تلخ هاش از زهر مار هم بدتره
* یادم افتاد قبلا هم یه بار شده بود که تولد هوتن جیغ و داد نکردم... ولی اون موقع تقصیر خودش بود که ایران نبود، الان تفصیر منه.
* هدی، خوش به حالت.

۱۳۸۹ بهمن ۹, شنبه

دوباره سرما خورده

۱۳۸۹ بهمن ۶, چهارشنبه

طرفین وسطین

درس می خوانم و از کرده ی خود دلشادم!
خیلی باحال بود امروز یه بنده خدایی به وحید گفت که یه نفر تو زندگیش پیدا شده که خیلی دوسش داره و کلی هم دیگه رو دوست دارن و دنیای احساس و ... ! بنده خدا فکر کرد چه خبر جدید داده و کلی وحید الان باید سورپرایز بشه. البته وحید بنده خدا هم با کلی تلاش سعی کرد نشون بده غافلگیر شده ولی مساله اینجاست که طرف مقابل اون بنده خدا قبلا در مورد این موضوع با من صحبت کرده بود و کلی در مورد جزئیات با هم صحبت کرده بودیم!!

۱۳۸۹ بهمن ۳, یکشنبه

Lesssss than 24 h

من تا فردا باید چند تا کار انجام بدم:
1- یه صفحه تایپ کنم.
2- دو صفحه انشا بنویسم. (به جاااان خودم انشا)
3- دو تا مقاله بخونم.
4- یه سرچ مفصل انجام بدم!
حتما می رسم! مخصوصا که به شدت دلم می خواد بریم ورزش

۱۳۸۹ دی ۲۹, چهارشنبه

19

بسی بسیار زیاد ترم شلوغ و عجیب غریبی را در پیش رو دارییییم! امروز اولین جلسه 2 تا از کلاس هام بود و یه پیپیر باید 9 فوریه تحویل بدم! سرعت کلاس رایتینگ خیلی بالاست، در واقع مساله اینه که همین سرعت بالاش شاید کمک کنه من از حالت " حالا این هفته هم بی خیال، هفته ی بعد می خونم... " نرم چیش در بیام. چون چذیرشم مشروط به پاس کردن این کلاس هست و منم به خاطر اینکه ترم پیش نگرفتم این درس رو فقط همین ترم فرصت دارم! معنیش اینه که: باید پاس بشه. و معنی پاس شدن اینه که 4 تا پیپیر باید بنویسم که هر کدومش کلی قانون و شرایط واسه خودش داره... بدرود لحظات خوش گذرانی، بدرود خواب خوش تا لنگ ظهر، بدرود...

۱۳۸۹ دی ۲۷, دوشنبه

17 جانیوری خود را چگونه گذراندید؟

کلا امروز از اون روزهایی که اگه دست خودم بود ترجیح می دادم اصلا خونه نمونم. مخصوصا با آفتابی که سر ظهر معلوم نبود از کجا پیداش شده... ولی حیف کتابخونه بسته بود امروز. از فردا هم که ترم شروع میشه و من 2 تا کلاس دارم. ماشالله ساعت هاشون عالیع! 2 تا 3:45 و 7 تا 10 شب! چیزی ندارم بگم!

۱۳۸۹ دی ۲۶, یکشنبه

امروز هوا خیلی خوب بود. هم آرزو وقتی اومد پیشم اینو گفت هم وحید وقتی از کتابخونه اومد. دیشب هم کلی بارون اومد. متاسفانه دیگه آب و هوای اینجا شبیه تهران نیست. الان اونجا برفه اینجا باااارون نم نم .
به سلامتی ترم جدید هم از سه شنبه شروع میشه. بنده با اجازه در امتحان تعیین سطح زبان نصفه نیمه موفق شدم و فقط بهم رایتینگ خورد. خدا رو شکر!!!!!!!! فکر کنم از این به بعد مدام در مورد کلاس رایتینگ غرغر کنم. مثل اینکه تمرین هاش زیاده

۱۳۸۹ دی ۲۰, دوشنبه

انگلیسی

1- فردا امتحان انگلیسی دارم! فکر کن... بعد از 4 ماه اینجا موندن واقعا مطمئنم که گند می زنم! سلام کلاس رایتینگ
2- در ضمن دلم آیس پک طالبی هم می خواد
3- واقعا مزه پیتزا های ایران یه چیز دیگه بود. البته شاید من هنوز پیتزا مدل ایرانی کشف نکردم
4- مامان، بابا... دوستون دارم. دلم براتون تنگ شده
4- هوتن، امیدوارم زود ببینمت
4- هومن، امیدوارم ویزا بگیری

سرده سرده هوا ... خیلی سرده هوا

اینجا آرلینگتون است با آب و هوای تهران ولی تمیزش!
کلا انگار آب و هوای اینجا با تهران تنظیمه! اونجا گرم میشه، اینجا گرم میشه، اونجا برف میاد اینجا هم تلاش می کنه! خیلی خنده داره! دیروز سعی کرد برف بباره. یه 3-4 ساعتی بارید ولی خوب تاثیری نداشت و به برف بازی نرسید. ولی هوا خیلی سرد شده و زمین یخ زده. البته با عرض معذرت از آدمهایی که تو زیر صفر دارن زندگی می کنن. خیلی سرد یعنی حول و حوش صفر!!!!

۱۳۸۹ دی ۱۷, جمعه

GESP

11 ژانویه امتحان دارم!!

۱۳۸۹ دی ۱۶, پنجشنبه

الویه

سالاد الویه گیاهخوارانه درست می کنیم!!! جای هدی خاااالی

۱۳۸۹ دی ۱۵, چهارشنبه

کیف پول

به سلامتی کیف پولم گم شد. خوشبختانه پول نقد توش نبود و بدبختانه کارت دانشجویی و کارت بانکم و یه هدیه که وحید بهم داده بود و کلی عکس توش بود. اینم از برکات دیروز!!کارت بانکم رو همون دیشب متوقف کردم و امروز رفتم هم برای کارت جدید درخواست دادم و هم کارت دانشجویی جدید گرفتم و 15$ پیاده شدم. بابت بقیه مفقود شده ها هم هیچ کاری نمی تونم انجام بدم.
ولی انصافا امروز کلی کار کردم. تقریبا همه کارای اداری که کلی وقت بود باید انجام می دادم رو انجام دادم. تنها مشکل اینه که وحید از صبح به شدت سر درد گرفته و ....

4 ژانویه خود را چگونه گذراندید

زور که نیست... خوش نگذشت
سرد بود، یخ زدم و فکر کنم سرما خوردم
برای یه برنامه دیگه برنامه ریزی کرده بودیم از یه جای دیگه سر در آوردیم
الکی برنامه یکی دو ساعته 7-8 ساعت طول کشید

۱۳۸۹ دی ۱۲, یکشنبه

تعطیلات؟!

هیجان خونمان به کمترین سطح ممکن رسیده است