یادداشت
Hold fast to dreams...
‏نمایش پست‌ها با برچسب OSU. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب OSU. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۱ دی ۲۶, سه‌شنبه

رژیم... حقوق...بابا...

الان تو دومین روز رژیم No carbs- No sugar هستم! بد نیست! سبزیجات می‌خوریم... یا به قول خودم غذاِ خرگوش منهای هویج :) 
در ضمن این کلاس حقوق هم هست که اینقدر اینور اونور غر زدم در موردش که خدا می‌دونه! ولی‌ خدایی اونقدر هم بد نیست. امروز بین خواب و بیداری یه چیزایش بد نبود... بله... بنده تقریبا داشت خوابم می‌برد و تازه با اون وضع خوابالوده جواب سوال هم میدادم. 
و اینکه همچنان این روند انحصار وراثت ادامه دارد. طفلی مامان و هوتن که دست تنها باید همه کارا رو بکنن. هوتن میگفت سخت‌ترین قسمتش اونجایی بود که باید میرفت بیمارستان، صادقانه من تحملشو نداشتم پامو دوباره اونجا بذارم. با مامان که حرف میزدم برای اولین بار بعد از رفتن بابا به روی خودش آورد که چقدر غصه داره. هوتن میگفت تو بیمارستان میگفت می‌خوام برم به دکترش بگم تو که بد از اون اتفاق گفتی‌ احتمالش بالا بود که اینجوری بشه غلط کردی جراحی کردی. اونم مامانِ من.... همین نشون میده چقدر دلتنگه. همه دلتنگیم. همه هنوز شوکه هستیم. هنوز بعضی‌ وقتا می‌خوام شماره موبایلشو بگیرم... 

۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

وبلاگ نویسی اجباری

از وقتی جز مشقام وبلاگ نویسی شده کلا دشت و دلم به وبلاگ نویسی نمی ره! ذات آدمی زاد اینه دیگه، زور که بیاد بالا سرش اون کاری که عاشقش بوده رو دیگه حاضر نیست انجام بده!!

۱۳۹۰ دی ۲۸, چهارشنبه

I love my life


kolli sakhte vaghti karhaye ye hafte ro too taghvil minevisi va mibini har rooz due e ye chizi hast belakhare, va taze ye rooz ham due e ham exam. :D


vali khoobe, lezat bakhshe va shodanie :D

۱۳۹۰ آذر ۲۲, سه‌شنبه

زندگی‌

کلا این محل کار ما محیط جالبیه! بنده کلا فقط میام اینجا به کارای خودم می‌رسم میرم خونه. خسته نباشم.

امروز مثلا رئیس بزرگ اینجا بود، گفتم صداش در میاد که چرا علاف میچرخی، دیدم اومده میگه من نمیام این ماه اینجا، بیا کلید منو بگیر. نه واقعا یعنی‌ چی‌؟ به جای اینکه بگی‌ دختر جون چرا کار نمیکنی‌ جایزه میدی؟

از این جزئیات بی‌ اهمیت که بگذریم، همه چی‌ آرومه! کم کم دنیا داره یک مختصر روی خوش بهمون نشون میده! دستش درد نکنه. هم من هم وحید ترمِ خوبی‌ داشتیم، نمره‌ها مون خوب شد، بالاخره ماشین خریدیم، آخر این هفته میریم مسافرت دیترویت پیش فریده و من هم از ترمِ بعد همزمان دو تا رشته می‌خونم! یووهووو

مرسی‌ زندگی‌...

۱۳۹۰ آبان ۲۵, چهارشنبه

چگونه با چینی‌‌ها همکاری کنیم

اینکه سر کارت باشی‌ و سعی‌ کنی‌ فارسی بنویسی‌ لازمش فقط یکی‌ از سایت‌های تبدیل فینگلیش به فارسیه. کلا امروز از دست این چینی‌‌های همکار شاکیم، دختر اومده بدون اینکه بهم بگه نقشه‌های منو بررسی کرده و به جای اینکه اول بیاد به خودم بگه رفته با رئیس حرف زده در مورد کار من. اشتباهم هم این بود که داتا جمعیت ۲۰۱۰ رو گیر نیاورده بودم به جاش از ۲۰۰۴ استفاده کرده بودم که البته در موردش قبلا با یکی‌ از رئیسا صحبت کرده بودم. حالا این آدم مزخرف این کارو کرده، اون‌یکی چینی انگار دنیا رو بهش دادن! وقتی‌ این دعاش فتح بزرگشو اعلام میکرد بهم چنان لبخند گلو گشادی رو سرعتش بود که بزرگترین فاتحانه دنیا هم بعد از فتحشون اینقدر خوشحال نمیشدن! خدا رو شکر من روز اول گفتم بهشون من ادعای GIS ندارم! خلاصه اگه همکار چینی‌ دارین قبل از اینکه حالتونو بگیر از سلامت روانش مطمئن شید!
البته دو تا چینی‌ هم دو دانشگاه همکلاسم هستن که اونا هم کم o بیش همینن، مثلا قرار میگذاریم با هم homework‌ها رو چک کنیم، میان تند تند اشکالشونو می‌پرسن بعد که میگی‌ حالا اشکال‌های من میگن آسونه میتونی‌ حلش کنی‌، ما باید بریم، من و دو تا دوست آمریکایی :o تا الان ۴ بر این اتفاق افتاده!!

۱۳۹۰ مهر ۲۷, چهارشنبه

کتابخونه

من به این دختره که تو کتابخونه باهاش سر یه میز نشسته بودم تبریک می گم. ظرف 4-5 دقیقه یه ایرانیکه من باشم و دو تا امریکایی ( یه دختر بلوند و یه پسر سیاه) رو از سر میز بلند کرد!! تو این سالن مطالعه شلوغا یه میز تنهایی داشتن کار سختیه! چجوری؟ یه اسنک و یه نوشیدنی و یه بسته چیپس! تا بسته چیپس رو باز کنه که منو دق داد! نوشیدنیشم که تا نی میرفت تا ته لیوان سریع میاوردش بالا که حتما صدا بده!!! اسنکشم نمی دونم چی بود ولی تا بازش کرد دختر بلونده از جاش پرید و رفت! شروع به خوردن اینا با هم کرد پسر سیاهه رفت! من دیدم اگه بمونم لپ تاپشو می کوبم تو سر خودم!!!!

کتابخونه

من به این دختره که تو کتابخونه باهاش سر یه میز نشسته بودم تبریک می گم. ظرف 4-5 دقیقه یه ایرانیکه من باشم و دو تا امریکایی ( یه دختر بلوند و یه پسر سیاه) رو از سر میز بلند کرد!! تو این سالن مطالعه شلوغا یه میز تنهایی داشتن کار سختیه! چجوری؟ یه اسنک و یه نوشیدنی و یه بسته چیپس! تا بسته چیپس رو باز کنه که منو دق داد! نوشیدنیشم که تا نی میرفت تا ته لیوان سریع میاوردش بالا که حتما صدا بده!!! اسنکشم نمی دونم چی بود ولی تا بازش کرد دختر بلونده از جاش پرید و رفت! شروع به خوردن اینا با هم کرد پسر سیاهه رفت! من دیدم اگه بمونم لپ تاپشو می کوبم تو سر خودم!!!!

۱۳۹۰ مهر ۲۴, یکشنبه

هاله درس می خواند

دارم برای امتحان میان ترم روز پنجشنبه درس می خونم. شدم عین هاله دوران دبیرستان! جونم داره در میاد درس بخونم. با این تفاوت که این دفعه هم سر کلاس گوش کردم و هم کلاس ها رو ضبط کردم و دارم دوباره گوش می دم. ولی بازم یه جلسه کلیییییییییی طول می کشه.

۱۳۹۰ مهر ۱, جمعه

داستان من و ابر و خورشید، داستان زندگی

اینجا خیلی ابریه، چند روز متوالی میشه بارون بیاد و فقط چند دقیقه بند بیاد. وقتی هایی که بارونیه ابر تو آسمون زیاده. و البته مه هم روی زمین. دیروز که از کلمبوس بر می گشتیم یه تیکه بارون نبود ولی ابرها بودن. ابرهای سیاه، گنده و پهن. یه لحظه خورشید از وسط یکیشون اومد بیرون. مثل این عکس ها شده بود... اشعه هاش به صورت خط های مستقیم از لای ابر ها اومده بودن بیرون. خیلی قشنگ بود. مثل الان. کلا آسمون زندگی من به شدت ابریه ولی هرزگاهی یه کم خورشید از لای ابر ها میاد بیرون و یه کم امید میده... لحظه های قشنگین. امیدوارم این دفعه دوباره همه چی تیره و تار نشه. من یکی که تحملش رو ندارم......

۱۳۹۰ شهریور ۲۱, دوشنبه

هاله و شهر جدید: غم ها و شادی ها

این چند روزه هر چی حس قاطی پاطی تو دنیا بود رو تجربه کردم! از ناامیدی و ناراحتی مطلق بگیر تا خوشحالی و امیدواری محض! همش هم بی اساس. یعنی نه می تونم خوشحال بایم با این شرایط و نه اونقدر نا امید. فعلا همه چیز وابسته به یه فرمه که پر بشه و تایید بشه. یه نصیحت. اگه انشا های بچگیتونو که توش نوشتین علم بهتر است رو دارین همین الان آتیشش بزنین چون دروغه محضه. الان بنده علمشو دارم ولی پولشو ندارم که ثبت نام کنم! ولی اگه ثروتشو داشتم نرم نرم علم دار هم میشدم. دیدیییییی؟ 

حالا بحث شهریه یه ور... مساله راه یه ور دیگه. دارم در به در دنبال یه آدمی می گردم که تو کلمبوس زندگی کنه و هفته ای سه روز هم اتاقی بخواد. دیگه چی بهتر از این؟ به جای اینکه 7 روز هفته هم اتاقی تحمل کنه هفته ای سه روز تحمل می کنه و از همه بهتر آخر هفته ها من نیستم. حالشو ببره.

پنج شنبه قراره برم  OSU برای Orientation . جدا از اون باید یه عالمه اطلاعات بگیرم. اگه بشه که همون روز تکلیف خونه و ثبت نام و ... رو روشن کنم که عالی میشه

خونه جدید رو ردوست دارم. بجز همسایه بالایی که وقتی راه میره کل خونه میلرزه، بقیه موارد همه چی خوبه. تو این چند وقت اصلا متوجه اینکه ماشین نداریم نشدم و از همه مهمتر اینجا ایرانی های خیلی دوست داشتنی داره که باعث میشه ترسی که وقتی از تگزاس میومدیم اینجا داشتیم در مورد دوست ایرانی کاملا برطرف بشه. خونمون تو سالنش یه پنجره گنده داره که رو به یه چمن بازه و زاویه خونه های همسایه جوریه که صاف تو چشم تو نیست. منظره قشنگیه و البته خوب بودن هوا باعث میشه که پنجره رو خیلی وقتا باز بذارم و از هوا هم در کنار منظره لذت ببرم. 
 

۱۳۹۰ شهریور ۷, دوشنبه

مستر خامه با گرایش توت فزنگی.... 60 مایل در روز

این هم از زندگی جدید!! جالبه که حتی جدید هایی به این شدت هم زود یکنواخت میشن. در حالی که خونه جدید رو هنوز کامل نچیدیم و مستقر نشدیم دارم به اینکه چجوری میشه ظاهرش رو متفاوت کرد فکر می کنم! هنوز این مستر تموم نشده و من هنوز شروع نکردم تو دانشگاه جدید به درس خوندن دارم به این فکر م یکنم که مستر بعدی چی باشه! خاصیت آدمبزاد همینه. هنوز تا لقمه رو می ذاره دهنش هنوز جویدنشو شروع نکرده داره لقمه بعدی رو آماده می کنه!!!
چقدر از !!! خوشم میاد! یه زمانی از ... خوشم میومد ولی الان !!! بهتره!!! دو نقطه دی
هنوز دانشگاه جدید رو ندیدم. هنوز کاغذ بازی های اداری تموم نشده و من اصلا نمی دونم کی حاضر میشه. ولی می دونم که روزی 60 مایل رانندگی کردن از اون کاراااااست که اتفاقا قراره من انجامش بدم. امیدوارم این یه سال به خیر بگذره و خوشی و این مستر رو بگیریم وخلاص.
دوباره تب خال زدم. دوباره همش غذای بیرون می خورم و دوباره دارم میترکم. خیلی معنای خوبی نداره.
البته اینکه خامه و توت فرنگی می خورم بی تاثیر نیست!