وحید دیروز نصیحتم کرد که سخت نگیرم! تقصیر من چیه خوب؟ من سعی می کنم رفتارم با ادم های دور و برم... دوستام... آشناها... همکلاسیها... استادها... همکار ها... همه و همه جوری باشه که ترجیح می دم باهام رفتار کنن. برای همین همیشه رفتارم رو با بالاترین استانداردهای هاله ای تنظیم می کنم. جوری که دوست دارم باهام رفتار کنن... ولی برای اینکه مشکل پیش نیاد از بقیه انتظار ندارم مثل من رفتار کنن. یه مینیمم هایی رو رعایت کنن بسته! لامصبا همونم یه وقتایی رعایت نمی کنن. اینجاست که احساس می کنم ازم سو استفاده شده!!!!
قربون مهربونیت برم.... یه وقتایی دوز سخت نگرفتن رو اونقدر بالا میبریم که میشه حماقت!
بگذریم... و تولد مامان و هوتن تموم شد.... تولد بابا هم سه روز دیگست.... تولدت مبارک بابایی ددی دولتی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر