هميشه زمان مهم ترين عنصر زندگيم بوده و هميشه سعي كردم ناديده بگيرمش! مهم نبوده كه بازه زماني يا دقيقا يك ساعت خاص. زمان دقيق يوار شدن به سرويس مدرسه يا بازه يك ساعته امتحان! هرچقدر موضوع مهمتر، لج بازي من بيشتر! الانم كه ٥٤-٥٥ روز
بعد چند وقت به وبلاگ هاي بقيه سر زدم... دلم به حال خودم سوخت كه چقدر مشكلات و ناله هاشون به نظرم بچه گانه و پيش پا افتاده مياد و اين فقط به خاطر اتفاقهاي اين ٩-١٠ ماه گذشتست...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر