دروغ های شاخدار ملت

نمی دونم من بزرگ شدم یا بقیه بچه شدن. لجم میگیره وقتی آمهای خود شیفته رو میبینم که از صبح تا شب تو محیط مجازی از خودشون تعریف می کنن که من چنینم و چنانم ولی تو دنیای واقعی از انجام کارهای ساده و واجب زندگی عاجزن و برای اینکه ماست مالی کنن می گن من سعی کردم خودم باشم... کودک درونم رو آزاد بگذارم... زندگی کنم. آدمهایی که برای ناتوانایی هاشون فقط بهانه میارن که من دارم تو دنیای خودم زندگی می کنم. آدمهایی که دروغ می گن مثل سگ! منظورم از کار های ساده واقعا سادست که ربطی به روزمرگی و این خزعبلات نداره.