هميشه زمان مهم ترين عنصر زندگيم بوده و هميشه سعي كردم ناديده بگيرمش! مهم نبوده كه بازه زماني يا دقيقا يك ساعت خاص. زمان دقيق يوار شدن به سرويس مدرسه يا بازه يك ساعته امتحان! هرچقدر موضوع مهمتر، لج بازي من بيشتر! الانم كه ٥٤-٥٥ روز
۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۸, چهارشنبه
زمان و درد
۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۱, چهارشنبه
امتحان
اخرين امتحان رو هم دادم رفت... خلاص! اين آخريه از ترم پيش مونده بود، از زماني كه ددي دولتي رو از دست داديم.
۱۳۹۲ اردیبهشت ۸, یکشنبه
عذاب هر روزه
من كه ديگه تقويم ايراني رو گوشيم رو نگاهم نمي كنم...
من كه ديگه دست از جمع و تفريق كردن روزا برداشتم...
من كه ديگه "به خبري نيست " عادت كردم...
خدا باعث و باني بدبختي مردم سرزمينم رو بدبخت كنه ولي نكشه، عمر طولاني بده كه هر لحظش براش عذاب باشه.
خنديدن سخت ترين كار دنياست
۱۳۹۲ اردیبهشت ۴, چهارشنبه
نوشته
اولش برات مي نوشتم كه وقت بعد يكي دو هفته تونستي بخوني خوشحال شي كه هر روز به يادت بودم. بعد شد يكي دو ماه، الان هم .... خلاصه خواستم بگم بي خيال نوشتن شدم، تو دلم نگه مي دارم بعدا بهت بگم. اينم تضمين ديدار!
۱۳۹۲ فروردین ۲۹, پنجشنبه
آرش كمانگير
فقط يه ايراني مي تونه از بدبختي مردمش جوري بنويسه كه مردم احساس غرور كنن!
و فقط يه ايراني مي تونه جوري رفتار كنه كه كسي به داغون بودنش شك نكنه
و فقط يه ايراني مي تونه همه درد هايي كه اطرافيانش مي كشن رو نا ديده بگيره و از ناخوشي هاي حقير خودش داد وامصيبتا سر كنه
خدا مي دونست خر كيه
بهش شاخ نداد!!!

