یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۸, چهارشنبه

زمان و درد

هميشه زمان مهم ترين عنصر زندگيم بوده و هميشه سعي كردم ناديده بگيرمش! مهم نبوده كه بازه زماني يا دقيقا يك ساعت خاص. زمان دقيق يوار شدن به سرويس مدرسه يا بازه يك ساعته امتحان! هرچقدر موضوع مهمتر، لج بازي من بيشتر! الانم كه ٥٤-٥٥ روز 

بعد چند وقت به وبلاگ هاي بقيه سر زدم... دلم به حال خودم سوخت كه چقدر مشكلات و ناله هاشون به نظرم بچه گانه و پيش پا افتاده مياد و اين فقط به خاطر اتفاقهاي اين ٩-١٠ ماه گذشتست...

۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۱, چهارشنبه

امتحان

اخرين امتحان رو هم دادم رفت... خلاص! اين آخريه از ترم پيش مونده بود، از زماني كه ددي دولتي رو از دست داديم.

۱۳۹۲ اردیبهشت ۸, یکشنبه

آشغال

ده بار نوشتم و پاك كردم كه مبادل بيش از حد واضح باشه، ولي فقط مي تونم بگم پ خيلي آشغالي

عذاب هر روزه

من كه ديگه تقويم ايراني رو گوشيم رو نگاهم نمي كنم...
من كه ديگه دست از جمع و تفريق كردن روزا برداشتم...
من كه ديگه "به خبري نيست " عادت كردم...
خدا باعث و باني بدبختي مردم سرزمينم رو بدبخت كنه ولي نكشه، عمر طولاني بده كه هر لحظش براش عذاب باشه.
خنديدن سخت ترين كار دنياست

۱۳۹۲ اردیبهشت ۴, چهارشنبه

نوشته

اولش برات مي نوشتم كه وقت بعد يكي دو هفته تونستي بخوني خوشحال شي كه هر روز به يادت بودم. بعد شد يكي دو ماه، الان هم .... خلاصه خواستم بگم بي خيال نوشتن شدم، تو دلم نگه مي دارم بعدا بهت بگم. اينم تضمين ديدار!

۱۳۹۲ فروردین ۲۹, پنجشنبه

آرش كمانگير

فقط يه ايراني مي تونه از بدبختي مردمش جوري بنويسه كه مردم احساس غرور كنن!

و فقط يه ايراني مي تونه جوري رفتار كنه كه كسي به داغون بودنش شك نكنه
و فقط يه ايراني مي تونه همه درد هايي كه اطرافيانش مي كشن رو نا ديده بگيره و از ناخوشي هاي حقير خودش داد وامصيبتا سر كنه
خدا مي دونست خر كيه
بهش شاخ نداد!!!

۱۳۹۲ فروردین ۲۲, پنجشنبه

حرف

هزار حرف نگفته
هزار راه نرفته
هزار روز نديده
همه باهم
هزار افسوس و كاش و شايد
كاش...
شايد...
صد افسوس