۱۳۸۸ آذر ۱۸, چهارشنبه
دانش-نامه-مند می شویم!
بعد از چهل بار زنگ زدن بالاخره یکی آموزش دانشگاه جواب منو داد! بالاخره این دانش نامه عزیز حاضر شد. امیدورام اگه چهل بار دیگه زنگ بزنم واحد ترجمه هم جواب بده. من نمی دونم اینا اونجا چی کار می کنن که 1 ساعته هیچ کس تو اتاقشون نیست که گوشیو برداره. به هر حال امروز میرم. امیدوارم باشن که مجبور نشم دوباره شنبه برم.
من اصلا درکی از این S.O.P ندارم. خوب چیه؟ یکی می دونه یکی نمی دونه!!! من الان به ندونسته هام اشراف کامل دارم. این یعنی از خیلی از آدمها جلو ترم*. یکی که می دونه بیاد یکی برای من بنویسه. چیزی ازتون کم میشه؟ یا اینکه این هم مثل اون رزومه کوفتی شخصیه؟؟؟
* دارم سعی می کنم کم نیارم... اعتماد به نفس رو دارین که؟
پ.ن. 1: این از اداره آپ کردن هم حالی میده ها... آدم احساس مفید بودن میکنه، فقط حیف که نمیشه تو گزارش کار روزانه نوشت.
پ.ن. 2: امروز در قندونمو شکستم.
۱۳۸۸ آذر ۱۷, سهشنبه
چابک سازی در سازمانهای اجرایی
واقعا پویایی در سازمان ما غوغا می کنه!!!!! الان، همین الان، ظرف مدت کمتر از 45 دقیقه رئیس محترم میزشو از دست داد! در واقع قسمتی که ایشون جلوس فرموده بودند قبلا آبدارخونه یا یه همچین چیزایی بوده... الان می خوان بعد از 1-2 ماه که ما اینجا منتقل شدیم تازه رنگش کنن. در نتیچه رئیس محترم وسایلش رو گذاشته رو میز یکی از بچه ها و خودش هم نشسته کنار یکی دیگه از بروبچز!
در حال حاضر گویا همه چی پا در هواست. کلی کار دارم که انجام ندادم و فقط 1 هفته وقت دارم واسه انجام دادنش. دانشنامه رو باید دریافت کنم. ریکام ها مونده. دارالترجمه. هزار و یک جای دیگه....
غر غر غر.... غر از همه رنگ....
خوب خوب خوب... اینجا تهران است، سازمان عمران مناطق شهر تهران! البته شاید عمرانی باشه. راستش هنوز نفهمیدم عمران یاعمرانی...
مهم اینه که الان من سر کارم، گرسنمه، و رئیسم هم نیست. اگه فکر کردین که ترکیب اینا میشه اینکه برم بیرون و یه چچیزی بخرم و هوایی بخورم سخت در اشتباهین! اول از همه چون سردمه و دوم هم چون باید برگه مرخصی پر کنم. بله، دقیقا برای 15 دقیقه باید برگه مرخصی پر کنم و به امضای دو نفر برسانم. یا اینکه برم به یکی در حد رئیسم بگم که زنگ بزنه پایین به نگهبانی بگه که بذارین بره بیرون زود میاد!
راستی بهار هیچ کدوم از اون دوتا رو ندیدم. احتمالا 24 رو ببینم، نمره تافل هم ... ولش کنین. احتمالا دوباره بدم.
برف اومد.
دیروز شلوغ شد.
۱۳۸۸ آذر ۱۰, سهشنبه
من دلش ددر می خواد
"در جهان خوشبختی واقعی وجود ندارد، اما گاهی وقت ها هم نمونه هایی از آن پیدا میشود."*
کلا حوصله ندارم. کلا دلم می خواد استراحت کنم. اون از شهریور که درگیر **** و تافل بودم، اینم از الان که تافل دادم و هی باید از رئیسم غرغر بشنوم که چرا میرفتم کلاس زبان، جالب اینجاست که بقیه راحت میرن مرخصی و ایرادی نداره، ولی تمام تیکه ها و متلک ها نثار بنده میشه که دیگه نمیرم. من باید تا 8 شب بمونم نه بقیه، من باید 5 شنبه ها بیام نه بقیه. جالبه نه؟ دلم برای زمانی که وقتم در اختیار خودم بود تنگ شده. لازم نبود مدام به ساعت نگاه کنم. اصلا اون موقع ساعت نداشتم! جدی میگم. من از وقتی اومدم سر کار ساعت خریدم. همیشه از ساعت بدم میومد. الان هم بدم میاد، ولی مجبورم که ساعت دستم کنم.
و یه نصیحت دوستانه: قبل از اینکه برین سر کار سعی کنین چند ماه بد بگذرونید! جدی می گم... این جوری به شرایط بعد از کار راحت تر عادت می کنین.
* خانواده خوشبخت، سارتر
۱۳۸۸ آبان ۲۱, پنجشنبه
دنیای شیرین
الان کلا اوضاع خوبه،
امتحان تافل ندارم که دارم
محل کارم لج درآر نیست که هست
مدرک لیسانسم حاضر هست که نیست
با دانشگاهها و استاد هاشون مکاتبه کردم که نکردم
کلی کار عقب افتاده ندارم که دارم
تازه تو این شرایط فرار از زندان هم که تموم شد با اون وضع فجیع! حالم رو گرفت. من بدون مایکل چی کار کنم؟؟؟ کم مونده بود اشکم در بیادااااااا
۱۳۸۸ آبان ۱۸, دوشنبه
خواب خوش
امروز یه حرکت کردم رئیسم کلا کم آورد! قضیه این بود که صبح خوابم میومد. نفهمیدم چطور شد که تصمیم گرفتم به خوابم ادامه بدم. خیلی راحت... بنابراین یه اس ام اس!!!!!! زدم به جناب رئیس که: با اجازتون من خواب موندم و دیر تر میام. دیرتر اومدن همانا و 11 رسیدن همان. ولی خوابه عجیب چسبید. بعدش ساعت 10 زنگ زدم بهش، خیلی خونسرد گفتم سلام مهندس. امروز اساسی خوابم میومد، برای همین به خوابم ادامه دادم. خوبین؟ بیچاره کم آورد ... بعدش تا اومد حرف بزنه یهو آنتن موبایل من رفت و قطع شد. منم زحمت تماس مجدد رو به خودم ندادم. راستش مطمئن نیستم عکس العملش وقتی ببینمش چیه، چون من که تشریف آوردم تو جلسه بود. امیدوارم وقتی نتیجه رو مینویسم هنوز کارم رو داشته باشم.
وای همین الان اومد... من برم ببینم اوضاع چطوره.
پ.ن.: اصولا یه وقتایی فکر میکنم من چرا یادم میره اینجا وبلاگ دارم!
۱۳۸۸ مهر ۱۱, شنبه
اشتراک در:
پستها (Atom)

