یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۸۸ دی ۳, پنجشنبه

پنج شنبه عالی

ولی یه پنج شنبه می تونه خیلی خوب هم تموم بشه.
رفتم دانشگاه پیام نور تو دفتر اساتید نشستم
رفتم بوفالو چیکن استریپس خوردم
رفتم سینما نیش زنبور دیدم
رفتم آتلیه عکاسی دیدم
برای خونواده تعریف تعریف کردم اتفاقای مزخرف محل کارمو
اونا تایید کردن که نباید تحت هر شرایطی که بهم تحمیل بشه کار کنم
از همه مهمتر... امروز از 1:30 به بعد یه روز عالی داشتم
مرسی هانی... مرسی مرسی مرسی

پنج شنبه لعنتی

خوب دست خودش نبود که
تاراحت شده بود
دلشم شکسته بود
ولی یه تصمیم اساسی گرفت که همه حمایتش کردن.
به هر بهایی کار نمیکنه!

۱۳۸۸ دی ۱, سه‌شنبه

شکستنی یعنی چیزی که میشکند!

همین الان، در همین لحظه، بنده در قندونی که قبلا نصفه شکونده بودم رو کامل شکوندم!

۱۳۸۸ آذر ۳۰, دوشنبه

هاله خوشحال میشود

من دلم می خواد بلاگ بنویسم. من مطمئنم دست دشمنان جریان شفاف اطلاعات در کاره. اینا نمی خوانمن آزادانه حرف بزنم.... چرا؟ خوب ببینین، یا یه عالمه کار سرم ریخته، یا وقتی کارام یه مقدار کمتر میشه اینترنت قطعه. شما باشین اینا رو تصادفی می دونین؟ نه عزیزم، یه بار، دو بار ده بار تصادفه. الان هر روز همین وضعه.
حالا اینا رو ولش، یلدا رو بچسب. من امشب باید سه جا باشم، تا 7-8 بیرون، تا 10-11 خونه، بعدش خونه دوستم! من حتما موفق میشم. چ خوش بگذره امشب!
این XPERIA هم عسلیه واسه خودشااااا. رئیس بزرگ گوشیشو داد کشف کنم. در واقع جز شرح وظایف دیروزم کشف و توضیح گوشی رئیس بزرگ بود. خیلی فاز داد. تا الان با ویندوز موبایل کار نکرده بودم، سیستم عامل گوشی خودم هم به گمونم سیمبینه. خلاصه اینکه رئیستونو تشویق کنین تا گوشی توپ بگیره، بازی گوشیای توپ خیلی خوبن.
پ.ن.1: هانی جان، بازگشت ظفر مندانه شمارا تبریک عرض می کنیم. همیشه به دانشنامه!
پ.ن.:2 نگار اگه زنده ای یه خبر از خودت بده!
پ.ن.3: جا داره همینجا از رئیس محترم به خاطر اینکه امروز قراره بهم مرخصی بدن تشکر کنم.
پ.ن.4: اصلا فکر نکنین پروسه پذیرش متوقف یا تموم شده ها. دقیقا وسط زمین و هواییم! یه 2 روز تمرکز می خواد. باید وزارت علوم تشریف ببرم. مدارک هم باید ترجمه بشن. دانشگاه هم... باید برم.

۱۳۸۸ آذر ۲۵, چهارشنبه

هاله زحمت می کشد، هانی بیشتر

احتراما به عرض می رساند اینجانب در نهایت صحت و سلامت بوده و از شدت خوشحالی عنقریب است که سر به کوه و دشت و بیابان بگذارم! چون بالاخره با مداخله و مشارکت هانی ترجمه رزومه بنده با 80 درصد پیشرفت به مرز 90 درصد تکمیل شده رسید!
از آنجا که شاعر می فرماید: برو کار می کن مگو چیست کار! منم رفتم هی همی کار کردم. امروز رفتم یه کارگاه آموزشی که مال سازمان ملی مسکن بود. سخنران اولش دکتر عزیزی بود. من هم حساس ... کلی یاد کلاس برنامه ریزی مسکن افتادم و اون همه آمارو ارقام! ولی همه اینا به کنار، اصل موضوع این بود که باعث و بانی رفتن من به این دوره و کارگاه جف بود! دوستان شهرساز جف رو که یادتونه؟ آماده سازی زمین....
از این هم بگذریم من اعتراف میکنم که به صورت غیر ارادی، به یکی از اقوام محترم ایرانی یه حرف کوچولویی زدم که بیشتر از روی تحبیب بود که متاسفانه رئیس محترم بد برداشت کردن، وگرنه بر همگان واضح و مبرهن است که من به عنوان یک هاله، هرگز همچین کار زشتی انجام نمیدم. ولی با این حال خودم رو موظف می دونم عذر خواهی کنم.
پ.ن.1: قربون خودم برم که اینقدر فهیمم و عذر خواهی رسمی می کنم.
پ.ن.2: هانی خسته نباشی. لطفا عجالتا پشت بازو رو بی خیال شو! منم امشب به رامینه جون می گم بیخیال اون دمبل ها بشه!
پ.ن.3: بالاخره مخ رئیس بزرگ زده شد و بعد از 1000 سال گوشی جدید خرید. مبارکش باشه. خوشبختانه غرغهای من جواب داد!

۱۳۸۸ آذر ۲۱, شنبه

بهره وری

همین الان کشف کردم که درست وقتی داری کار می کنی رئیست فکر می کنه داری کار نمیکنی!!! بعد تمام مدتی که داری چت می کنی یا بلاگتو آپ می کنی دقیقا فکر می کنه داری کار می کنی! به نظرتون تعریف دقیق بهره وری تو ایران چیه؟
من به ورزشکار بودن خودم دارم افتخار می کنم. در واقه دارم اینو اینجا می نویسم که روم نشه بپیچونم باشگاه رو. خوب آخه این مربی محترم زیاد فشار میاره دیگه. من چطوری 6 تا ست 30 تایی دمبل بزنم اونم پشت بازو؟
پ.ن. : هانی اساسی خسته نباشی

اینجا تهران است، ساعت 10 تمام

الان دقیقا 50 دقیقه شده که دارم سعی می کنم برای انجام کارهایی که تو این هفته باید انجام بدم برنامه ریزی می کنم. یه عالمه جا هست که باید برم: آموزش کل دانشگاه، دانشکده خودمون، وزارت علوم، دارالترجمه، محل کار سابقم و یه عالمه جای دیگه. اینم دارین که باید تو زمان اداری بری اینجاها رو... خلاصه اینکه کلی باید چرتکه بندازم و محاسبه کنم که عاقلانه تره چند روز متوالی برم کارهارو انجام بدم یا دو روز کلا برم دنبال اینا...

حالا اینا رو ولش! نکته مهم مهم مه تری وجود داره ، اونم اینه که من این ستاره رو خیلی دوسش دام. کلی این در و اون در زدیم تا یه ویزا یا مستر کارت پیدا کنیم، نشد که نشد. اونوقت ستاره میگه خوب من مشخصات کارتمو میدم ازش استفاده کن... آدم دلش می خواد وقتی اینو میشنوه یه زبون درازی اساسی به اونایی که راههای عجیب غریب جلوی پای آدم میذارن بکنه.

این پروسه فرستادن مدارک به بلاد کفر هم واسه خودش چیزیه ها ... DHL میگه 60000 تومن میگیرم مدارکتو میفرستم. البته زیره نیم کیلو. بعد یه تفاهم نامه با دانشگاه تهران داره که اگه مدارمو بدی دانشگاه بفرسته 30000 تومن میشه، البته تا دو هفته پیش 23000تومن بود. فقط یه مساله ای هست اونم اینه که من هییییچ اعتمادی به هیچ کدوم از ادارات و موسسات ایرانی ندارم. نمی خواد بگین، خودم م یدونم که خیلی حرکت زشتیه که آدم اینقدر بی اعتماد باشه نسبت به هم وطن های خودش ولی راستش رو بخواین هر کاری که بدین دست اینا، به خصوص جاهایی که وابسته به دولت فخیمه است، بحث زمان توش محو میشه. البته من مطمئنم که میرسه ها... ولی خوب کی معلوم نیست.

الان یه موضوعی به ذهنم رسید. ببینین، من فقط به خاطر اینکه ایرانیم و تو ایران زندگی می کنم باید 2 بار ضرر کنم تو همین یه پست وبلاگ! یگی 30000 تومن به خاطر پست، یکی هم به خاطر ویزا یا مستر کارت.

آخیش... غر زدم حالم بهتر شد. با اجازه میرم سراغ کارهای امروزم.

پ.ن.1: رئیس بزرگ آخر هفته مزدوج گشت. تبریک می گوییم، هرچند خودش میگه تسلیت بگیم بهش.

پ.ن.2: گوشیم مریض شده، دوستان دعا کنن.

پ.ن.3: هانی خسته نباشی.