یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۹, سه‌شنبه

بحث منطقی هاله و هاله

مختصر و مفید:

  1. نه!
  2. گفتم نه!!!
  3. ببین 100 بار دیگه هم بگی همچنان نه!
  4. بفهم، دارم میگم نمیشه، نمی خوام، درست نیست. نه!
  5. عزیز من نمیگم که نمیشه، می گم نمی خوام، این دو تا فرق می کنن. نه نه نه نه
  6. آخه لعنتی، اگه چاره داشتم که ... نه
  7. هر غلطی می خوای بکن!

۱۳۸۸ اردیبهشت ۸, سه‌شنبه

شيرين

اينجا تهران است و كمي اوضاع جالب شده!
1- پس از خاك‌سپاري گوشي قبلي، با هزار آه و فقان، گوشي جديد خريداري شد : G900i
2- اوضاع محل كار محترم كمي تا قسمتي به هم ريخته ، خدا عاقبت اين اداره را به خير كند.
3- رفتن سر كيف ديگران جرم نيست؟
4- سكوت مي كنيم
5- در زمان‌هاي قديم يه شعري بود كه مي گفت:
حرف مي‌زنيم و واژه‌ها فقط صدا،
تير بي‌نشانه رهاست،
همدلي كه هيچ، همزباني در اين زمانه كيمياست!

۱۳۸۸ اردیبهشت ۱, سه‌شنبه

هوالحق

بازگشت همه به سوي اوست
بدينوسيله به اطلاع ميرساند كه روز يكشنبه، 1388/1/30 گوشي تلفن همراه بنده به رحمت خدا رفت. از كليه دوستان و آشنايان كه مايل به شركت در مراسم تدفين گوشي مرحوم و انتخاب گوشي جديد هستند خواهش ميشود در كامنت داني اين پست پيغام بگذارند.
حضور نوشته شما بزرگواران در كامنت‌داني موجب تسلي من و تسريع در امر خريد گوشي بعدي خواهد شد!

۱۳۸۷ بهمن ۱۸, جمعه

درگیری های همیشه نوشتن را از یادم نبرده، روزهای زیبا و زشت ارزش نوشتن را برایم کم نکرده، تنها و تنها دلیل اینکه نمی نویسم این است که نمی دانم چرا باید بنویسم، چه باید بنویسم....
کشف کردم چرا سرفه میکنم، سرفه؟ نگفته بودم سرفه می کنم؟ آن هم زیاد؟ ولی خوب جلوی خودم را میگیرم، البته کمی طولانی شده، با این هفته که دو سه ساعت دیگر تمام خواهد شد، می شود حدود پنج هفته. خوب، داشتم میگفتم، به گمانم این سرفه نسبتی با این ننوشتن داشته باشد، مثل اینکه کلمات با ریه هایم دست به یکی کرده باشند که حال من ننویس را بگیرند. که بفهمانندم وقتی به کلمات اجازه نمیدهم آزاد و راحت بیرون بیایند چه حالی پیدا می کنند: مثل حال من وقتی نفسم اجازه بیرون رفتن پیدا نمیکند. ولی خوب دست من نیست، قبلا هم گفتم اگر بنویسم باید راست باشد و به طرز احمقانه ای پیچیده نباشد! و نمی شود راست نوشت و نمی شود نپیچاند بنابراین آنچه میشود همین است که هست!
داشتم پست های قدیمی CORONA را مرور می کردم. هنوز همه را انتقال نداده ام اینجا و احتمالا انتقال هم نخواهم داد. ولی زیبا بود حس اینکه زمان گذشته، حس اینکه اگر آم روزهای بد گذشتند پس این روزهای مزخرف هم خواهند گذشت، جادوی زمان.

من و آنچه دریافتم

وضوح در ابراز افکار از درجه توجه مخاطب می کاهد.

۱۳۸۷ دی ۶, جمعه

دنیای کوچک

شاید باید باور کرد که "نشدن" بخشی از زندگیست، هر چند زشت.
شاید باید باور کنم هنوز درس هایم را خوب یاد نگرفتم، به اندازه کافی.
شاید دیگر لزومی نداشته باشد برای کسی تعریف کنم ماجرای جدید چه بوده وقتی همیشه فقط یک اتفاق برای پایان دارم.
شاید این آخرین بار بود. شاید ... احتمالا دیگر تلاشی برای تغییر این وضع نکنم.
شاید زمزمه های دوباره یافتن یک دوست قدیمی اتفاق خاصی برای شروع سال نو خودمان نباشد ولی حتما اتفاق مبارکی برای سال نو میلادی است.

۱۳۸۷ آذر ۲۵, دوشنبه

سايه‌هاي رنگي، موزائيك خاكستري و سفيد

وقتي روزها از تقويم جلو مي‌زنند؛ وقتي ساعت روي مچ دست راست مي‌گويد ساعت 7 است ولي تو مطمئني از 10 هم گذشته؛ وقتي ساعت‌ها منتظر تاكسي مي‌ماني ولي فقط 5 دقيقه مي‌گذرد: يعني دقيقا داري زندگي مي‌كني!
ديشب دلم براي لباس‌هاي رنگي‌رنگي ام تنگ شده بود، كمد لباس‌هايم پر شده از سياه و قهوه‌اي؛ دلم كمي رنگ مي‌خواهد... كمي آبي و نارنجي... به علاوه كمي زرد؛ شايد هم قرمز. خيلي خوب مي‌شد اگر قانون بود كه همه در محل كار موظفند از رنگ‌هاي شاد استفاده كنند!
و در نهايت: بايد امتحان كنم! بحث جسارت نيست، بيشتر مساله منطقي است. اينكه كاري كه مي كنيم درست است يا غلط هرگز قبل از اينكه تمام شود معلوم نيست. مشكل اساسي همينجاست.
پ.و: كاور موزائيك رسيد، مرسي استفان! مرسي ع! مرسي Bee !