یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۸۶ اسفند ۶, دوشنبه

آواز


قدم میزنیم! 1 ساعت یا بیشتر. بسته به اینکه دوست خیابان سیزدهمیان باشد یا نه شام هم می خوریم یا نه. جای دوری نمیرویم همین کوچه خودمان را میرویم تا ته و هی کوچه های اطراف را متر میکنیم. مهم نیست. مهم نیست. قدم زدن مهم نیست. مهم این است که با صدای بلند آواز می خوانیم. یعنی بیشتر سلما می خواند و من و دوست خیابان سیزدهمی هی گوش می دهیم و هی آدم های این کوچه ها با تعجب به ما نگاه میکنند، لبخند میزنند، متاسف میشوند، یاد گذشته ها می افتند، بدشان می آید از ما و یا شاید تحسینمان می کنند. هر چه که میکنند هم مهم نیست. نتا وقتی مزاحم نشوند مهم نیست. مهم این است که حس خوبی دارم وقتی می توانم ترانه ای را که دوست دارم فریاد بزنم و هی نگران این نباشم که بشنوم : هیس! مگه اینجا چاله میدونه! زشته، چی فکر میکنن بقیه؟
سکوت وقتی سلما می خواند خیلی سبک میشود! درست به سبکی من وقتی تمام سعیم را کرده ام تا در زمان مناسب در جای مناسب باشم ! این را 2 هفته پیش فهمیدم. در بین فکر های عجیب لحظه قبل از خواب. اینکه من هرگز در زمان مناسب در جایی که باید باشم نبودم.
وقتی قدم میزنیم دقیقا انگار در زمان مناسب سر جای خودم هستم. مثل خواننده ای که در جای صدایش آواز می خواند. درست و به جا.
**قرار نیست نوشته آنقدر گنگ باشد که خودم هم 1 ماه دیگر نفهمم چه بوده! الان نسبت به نوشته های 1 سال پیش همین حس را دارم

۱۳۸۶ اسفند ۴, شنبه

کوری


دایره بودیم.
مثلثمان کردی.
و من مجبور شدم مثلث عجیب الاضلاعی که ساختی را متساوی الاضلاع کنم.
می ترسم مجبورم کنی فردا بنویسم مثلث را هم کردم 2 خط... دو خطی که معلوم نیست به کجا میروند. اصلا جایی می روند؟
کار سخت الزاما نشدنی نیست ولی احتمالا به ذهن هم نمیرسد. مثل وقتی که اتفاقی می افتد که هرگز فکرش را هم نکردی. به گمانت آتقدر غیر ممکن بود که حتی برایش جایی در رویا هم باز نکرده بودی. ولی درست جلوی چشمانت اتفاق افتاد و چون تو آماده نبودی ندیدی.

۱۳۸۶ اسفند ۲, پنجشنبه

کتابت

مقدمه و متن هر چه که باشد نتیجه یکیست
اینها تنها تعارفات بین ذهن و زبان است وگرنه ......
مقدمه را تو بنویس
متنش با من
و نتیجه را هم نمیگیریم تا هر دو به یک اندازه احمق باشیم
آنوقت یک دیوانه تری را یدا می کنیم تا بلاهتمان را چاپ کند
و یک مشت عاقل میایند و می خوانندمان و برای بچه هایشان تعریف می کنند:
ببین؟ این می شود عاقبت تو اگر لیوان شیرت را به جای آنکه توی دهانت خالی کنی بریزی توی حیاط خلوت طبقه پایینی ها

۱۳۸۶ بهمن ۱۷, چهارشنبه

تمام آدم هایی که میشناسم


کمی پس از فردا روز قضاوت من است
روزی که صلیبی می کشم برای ارزش گذاری
برای خوب ها و بد ها
بالای صلیب( شاید راست) خوب ها
و سمت دیگر( احتمالا چپ) بدها
بعد آدمها را یکی یکی می گذارم زیر خوب و بد ها
و کم کم ستون ها پر میشوند
وقتی آخرین اسم را نوشتم ذوق می کنم
ذوق میکنم که این همه آدم میشناسم که در موردشان نظر دارم
ذوق می کنم از دیدن آن همه اسم که که برایم مفهومی بالاتر از چند حرف الفبا دارند

۱۳۸۶ بهمن ۷, یکشنبه

ما انسان های عاقل

یک سری انسان وجوددارند که خیلی خوشبختند. در دنیای خودشان زندگی می کنند. و ما اسمشان را میگذاریم دیوانه. نمی دانم ما دیوانه تریم که در دنیای همدیگر زندگی می کنیم یا آنها. ما دیوانه تریم که هیچ خواسته ای نداریم جز آنکه از ما انتظار دارند یا آنها! ما دیوانه تریم یا آنها؟ ما دیوانه تریم؟ دیوانه تریم؟ دیوانه؟ دیو؟
یک سری انسان هستند در دنیا که خیلی توانا هستند. آنها می توانند آنچه را که می خواهند تجسم کنند. نه تنها تجسم بلکه در واقع در آن زندگی کنند. و ما اسمشان را می گذاریم دیوانه. نمی دانم ما دیوانه تریم که حتی خواب دنیای دوست داشتنی که مال ما باشد را نمی توانیم ببینیم یا آنها که در آن زندگی هم میکنند. ما دیوانه تریم یا آنها؟ ما دیوانه تریم؟ دیوانه تریم؟ دیوانه؟ دیو؟
یک سری خوشبخت در دنیا هستند که کاری به کار ما ابله ها ندارد. و ما در حالی که به آنها حسودیمان میشود آنها را دیوانه می خوانیم! ما حسودهای بد بخت دیوانه تریم یا آنها که به راحتی ما را، حسد هایمان را، زشتی رفتار هایمان و... را نادیده میگیرند؟ ما دیوانه تریم؟ دیوانه تریم؟ دیوانه؟ دیو؟
یک سری دیوانه در دنیا جمع شده ایم دور هم و اسممان را گذاشته ایم انسان. آنوقت یک سری انسانی را که باقی مانده به زور قرص و مشاوره! مثل خودمان دیوانه میکنیم! نمی دانم چند فیلم با این مضمون ساخته شده که مثلا در تمام دنیا 1000 نفر مانده اند و بقیه با یک ویروس یا یک گروه عجیب و غریب مورد حمله قرار گرفته اند. و این گروه اندک باید با تمام آنها بجنگند و نسل بشر را حفظ کنند! به گمانم الان این انسانها هم همان حالت را دارند. دارند سعی میکنند نسلشان را حفظ کنند. و تعدادشان هم هر روز بیشتر میشود. نمیبینید؟ قرص هایی که ما دیوانگان به خورد سالم ها می دهیم تا دیوانه شان کنیم را خودمان هرازگاهی می خوریم تا همان علایم را داشته باشیم! فلوکسیتین، لیتیوم ،فلووکسامین،سرترالین،سیتالوپرامو .... اسمشان را هم میگذاریم happy pill ! خودمان هم می دانیم آنها شاد ترند. زنده ترند. خوشبخت ترند. ما شاید درمان نشویم ولی سعی میکنیم تا لحظاتی سالم بودن را تجربه کنیم. چه کنیم.. دیوانه ایم و در آرزوی درمان!

۱۳۸۶ بهمن ۱, دوشنبه

mp3 player


زمزمه
زمزمه
زمزمه
مدام زمزمه می کنم
آهنگ
هایی که دوست داشتم بشنوم را زمزمه می کنم.
از وقتی mp3 player مرحوم
شده ام به جای فلش خدمت میکند
مدام زمزمه می کنم
حجم حافظه من از تمام mp3 player های دنیا بیشتر است
قابلیت هایش هم
کدام mp3 player ی می تواند کلام ترانه I reach for U را بگذارد روی AMENO ؟؟
و یا شهرام ناظری اش وسط مستان سلامت می کنند November rain بخواند؟؟
به شدت در مبارزه ام
با خودم
در برابر یک سیاهی دلنشین
در برابر یک خواسته آسان و ارزان!
که نباید باشد
دود سیگار دیگر آزارم نمی دهد
مدتهاست که آزار نمی دهد
مدتهاست سرفه های گاه و بیگاه به خاطر بوی سیگار کافه نیست
مدتهاست کافه کافه نیست...
و من هر بار به امید دیدار همان همیشگی ها میروم
و هر بار نا مید و به امید دفعه بعد که شاید بتوانم ببینمشان باز میگردم
ولی بهتر از تمام علاف های کافه می دانم که نزدیکترین آخرین بار شاید چند سال پیش بود که کافه کافه بود.

۱۳۸۶ دی ۲۹, شنبه

نماز ظهر عاشورا و لیلی

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود . مجنون بدون اين که متوجه شود از بين او و سجاده اش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي!! چرا بين من و خدايم فاصله انداختي؟! مجنون به خود آمد و گفت: من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم!!تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي؟! ^

با هوتن رفتیم از نماد های روی علم عکس بگیریم. پارسال هم رفته بودیم ولی چون کمتر نماد شناسی حالیمون بود عکسهای درستی نگرفته بودیم. برای تکمیل آرشیو لازم بود دوباره تکرار بشه. حالا حساب کنین که من تا لنگ ظهر خواب...مستقیم از تختخواب اعزام شدم میدون کاج واسه عکاسی. طبیعتا خورد به نماز ظهر عاشورا. اندر خصوصیات این نماز بگم که صاف جلوی مسجد میدون کاج نماز رو تو خیابون برگذار میکنن! اینم از عجایبه که سر صلاه ظهر مسجد رو خالی میکنن! همینطور که منتظربودیم نماز تموم شه تا بتونیم عکسامونو بگیریم یهو یک انسان مومن و دانا و فرهیخته رفت در گوش آقا پلیسه که کارش حفظ امنیته پچ پچ کرد و منو نشون داد. بعدش آقا پلیسه هم خیلی تیز و زرنگ شروع کرد قدم زدن که مثلا رد گم کنه و من نفهمم به خاطر حرف اون آقای مومن و دانا و فرهیخته می خواد بهم یه چی بگه. بعدش اومد طرف ما، به من که نه... به داداشم گفت ببخشید آقا میشه به خانوم بگین برن عقب تر و پشت آقایون وایسن؟ آخه اینا دارن نماز می خونن حواسشون پرت میشه! فاصله من با صف اول نماز گذاران محترم بیش از 10متر بود!!!

1- تیریپ با ضعیفه هم کلوم نشدنش منو کشته
2- اون چه نمازیه که طرف 1 دقیقه هم بی خیال هیز بازی نمیشه؟
3- به وظایف پلیس جز بو کردن دهن ملت و گیر دادن و مخل امنیت روانی شدن تذکر برای رفتن به صف عقب هم اضافه کنین
4- چرا اینقدر تو اجرای این دین ملت تو کف ظاهر سازین؟؟؟
5- اعتماد به نفسمان بالا میرود!! یه نفره یه نماز ظهر عاشورا رو داشتم به هم میریختماااااا

^نقل قول از وبلاگ یکی از پشت کوه