یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۱ دی ۳۰, شنبه

یک روز آفتابی

تو یه روز آفتابی زمستونی قدم زدن واجبه!!! 

۱۳۹۱ دی ۲۶, سه‌شنبه

رژیم... حقوق...بابا...

الان تو دومین روز رژیم No carbs- No sugar هستم! بد نیست! سبزیجات می‌خوریم... یا به قول خودم غذاِ خرگوش منهای هویج :) 
در ضمن این کلاس حقوق هم هست که اینقدر اینور اونور غر زدم در موردش که خدا می‌دونه! ولی‌ خدایی اونقدر هم بد نیست. امروز بین خواب و بیداری یه چیزایش بد نبود... بله... بنده تقریبا داشت خوابم می‌برد و تازه با اون وضع خوابالوده جواب سوال هم میدادم. 
و اینکه همچنان این روند انحصار وراثت ادامه دارد. طفلی مامان و هوتن که دست تنها باید همه کارا رو بکنن. هوتن میگفت سخت‌ترین قسمتش اونجایی بود که باید میرفت بیمارستان، صادقانه من تحملشو نداشتم پامو دوباره اونجا بذارم. با مامان که حرف میزدم برای اولین بار بعد از رفتن بابا به روی خودش آورد که چقدر غصه داره. هوتن میگفت تو بیمارستان میگفت می‌خوام برم به دکترش بگم تو که بد از اون اتفاق گفتی‌ احتمالش بالا بود که اینجوری بشه غلط کردی جراحی کردی. اونم مامانِ من.... همین نشون میده چقدر دلتنگه. همه دلتنگیم. همه هنوز شوکه هستیم. هنوز بعضی‌ وقتا می‌خوام شماره موبایلشو بگیرم... 

۱۳۹۱ آذر ۱۸, شنبه

آخر هفته بعد از امتحانات را چگونه گذراندید

نمیز کاری می کنیم زیاد
اینم روز اول بعد از امتحانا
یه پرزنتیشن هم برم تمووووومه این ترم

۱۳۹۱ آذر ۹, پنجشنبه

یلدا

و کم کم این اولین ها از راه میرسن. می دونم مثل خیلی چیزای دیگه تو زندگی ترسش از خودش اذیت کن تره. ولی واقعا سخته اولین یلدا بدون بابا .... به عید و تولد هامون اصلا نمی خوام فکر کنم....
تقریبا هر روز با مامان چت می کنم. طفلی باید هم به اندازه خودش هم به اندازه بابا باهام حرف بزنه. هنوزم سختمه که ازش بپرسم انحصار وراثت چی شد.  سنگ چی شد. و این قضایا. براش از همه چی می گم. حسرت چیزایی که به بابا نگفتم باعث میشه از خبر درست کردن سوپ هم نگذرم و منیژ جون هم  کلی گوش میده و نظر میده.
تازه چون سر هوتن شلوغه یه وقتایی جای اونم باید باهام حرف بزنه.
ولی دلم بدجور تنگته  بابایی


۱۳۹۱ آبان ۱۸, پنجشنبه

Chillicothe

این چیلیکاتی هم دردسری شده ها....

۱۳۹۱ آبان ۲, سه‌شنبه

:)

امروز هوتن عکس‌های مزار بابا رو فرستاد برام... هیچی دیگه... همین!

۱۳۹۱ مهر ۴, سه‌شنبه

دلم تنگته

الان نمی دونم دو هفته زمان کمیه یا زیاد. نمی دونم باید بگم همش دو هفته از رفتن بابا گذشته یا بگم دووووووووووووو هفته گذشته... نمی دونم ... فقط می دونم تو این دو قرنی که بابا پیشمون نیست خیلی دل تنگشم... برای صداش... برای حرف زدن باهاش... برای غر زدن براش... برای لوس کردن براش... برای بودن باهاش... خیلی دل تنگتم بابا ... خیلی . هممون دل تنگیم. هنوز وقتی با مامان و هوتن اوو می کنم میاذ سر زبونم که بگم به بابایی بگین بیاد دیگه و حرفمو میخورم. میاد سر زبونم که به مامان بگم خوبی؟ بابا چطوره و حرفمو می خورم. ممیاد سر زبونم که بگم به بابا سلام برسون و حرفمو می خورم.
هر جایی، هر خیابونی، هر غذایی، هر رنگی، همه چی... همه چی منو یادش منیدازه. بسکه در مورد همه چی براش حرف زده بودم.  دلم تنگته بابا... خیلی دلم تنگته.