۱۳۹۲ فروردین ۵, دوشنبه
۱۳۹۱ اسفند ۲۹, سهشنبه
عیدی
عید... میگن رسمه وقتی کسی رو از دست میدی اون سال عید نداری. مامان و هومن هفت سین نچیدن. ولی من چیدم. هر چند سنجد نداره، سبزه نداره. ولی حس عید داره. حس سال تحویل با بابا، با مامان، با هوتن، من عید دارم، من همیشه عید دارم چون خاطره عیدی گرفتن از بابا هر عیدی رو عالی می کنه
۱۳۹۱ اسفند ۲۳, چهارشنبه
هفت سين
مي گن وقتي كسي فاميل درجه يكش فوت مي كنه اون سال عيد ندارن... شرمنده، ددي دولتي عيد دوست داره، ما نه تنها عيد و هفت سينمون به راهه... بلكه سعي مي كنيم بهتر هم برگزارش كنيم. بله!
۱۳۹۱ اسفند ۱, سهشنبه
عید
عید نزدیکه... خیلی نزدیک و من واقعا فکر نمی کردم که دلم برای میدون کاج تنگ بشه!!! نمی دونم مامان چیکار می کنه این روزا... به نظر نمیاد که خیلی سرحال باشه... و من نگرانشم و عصبانی از خودم که نیستم پیشش. نه اینکه هوتن اینکارونم یکنه یا من بهتر از هوتن می تونم حواسم بهش باشه... نه! فقط فکر کنم مامان الان میتونه از هر سه تامون کمک بگیره. مامان مهربونم... دوست دارم و هر کاری می کنم که زودتر پیشت باشم. در ضمن هوتن خان... خیلی باحالی که هوای مامان رو به جای من و هومن هم داری... چاکریم برادر
۱۳۹۱ بهمن ۱۹, پنجشنبه
وحید، نصیحت، تولد... و ددی دولتی
وحید دیروز نصیحتم کرد که سخت نگیرم! تقصیر من چیه خوب؟ من سعی می کنم رفتارم با ادم های دور و برم... دوستام... آشناها... همکلاسیها... استادها... همکار ها... همه و همه جوری باشه که ترجیح می دم باهام رفتار کنن. برای همین همیشه رفتارم رو با بالاترین استانداردهای هاله ای تنظیم می کنم. جوری که دوست دارم باهام رفتار کنن... ولی برای اینکه مشکل پیش نیاد از بقیه انتظار ندارم مثل من رفتار کنن. یه مینیمم هایی رو رعایت کنن بسته! لامصبا همونم یه وقتایی رعایت نمی کنن. اینجاست که احساس می کنم ازم سو استفاده شده!!!!
قربون مهربونیت برم.... یه وقتایی دوز سخت نگرفتن رو اونقدر بالا میبریم که میشه حماقت!
بگذریم... و تولد مامان و هوتن تموم شد.... تولد بابا هم سه روز دیگست.... تولدت مبارک بابایی ددی دولتی
۱۳۹۱ بهمن ۱۶, دوشنبه
۱۳۹۱ بهمن ۱۰, سهشنبه
تولد تولدت تولدتون مبارک
تولد مامان و هوتن مبارک. به هوتن می گم کیک میگیری میگه نه! هر دوتاشون سرما خوردن و سرفه مامان خیلی شدیده، کلی آمپول زده و دارو و ... گفتم شمع فوت کنین. گفت نه. می دونستم چرا ولی خودشم گفت. آخه تولد بابا 22 بهمنه. همیشه سر به سرش می ذاشتیم که یه مملکت تعطیله به خاطر روز تولدت بابایی. همیشه یه جورایی تولد سه تاشونو با هم جشن می گرفتیم. پارسال براشون کیک و گل فرستادم، به کمک الهام. کلی خوشحال شدن. بابا می خندید... هوتن گفت مامان دلش میگیره اگه تولد بگیریم. می خواستم بگم نه که دل تو نمی گیره ... نه که دل هممون نگرفته... قبلا هم گفتم، این اولین ها به اندازه روز اول سخته، دیوونه کنندست. یکی دوتا هم نیستن. تک تک تولد هامون، تولد خودش، چهارشنبه سوری، عید ... دلم می خواست ایران بودم و برای تولدش می رفتم پیشش.
این عکس مال پارساله...
اشتراک در:
پستها (Atom)

