یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۲ شهریور ۲۷, چهارشنبه

وقتی تو فیس بوک مراتب انزجارم رو نسبت به انتخاب وزیر دادگستری روحانی ابراز کردم... دوستان کفن پوووووووووووووش اومدن تو پیج بنده که ای داد و فغان ... مگه تو نمیدونی که اصلا این چیزا ربطی به روحانی نداره و صاحاب قوه قضاییه پیشنهاد میده! بنده هم لال شدم نشستم سر جام.
حالا الان قوه قضاییه یه حرکت عجیب کرده و آدم های بی گناهی که مدتها تو زندان بوده رو آزاد کرده. واقعیت اینه که برای خونواده هاشون مهم نیست کی اینکارو کرده. همین قدر که می تونن عزیزشون رو تو آغوش بگیرن و صداشو بشنون براشون کافیه. ولی ملت همیشه در صحنه داره از روحانی تشکر می کنه.
میشه یکی به من بگه چرا یه بوم و دو هوا؟ بالاخره این بابا چی کارست؟ وزیر خودشو نمی تونه انتخاب کنه بعد تو قوه قضاییه اعمال نفوز میکنه؟  نتیجه گیری من اینه که هراتفاق خوبی بیفته با تلاشها و جانفشانی روحانی بوده و و هر اتفاق بد کلا بدون اطلاع روحانی صورت گرفته، درسته؟ بگین منم بیام توباغ خوووو

۱۳۹۲ شهریور ۲۲, جمعه

و این جوری شد که یک سال گذشت.  زنگ زدم طفلی مامان رو هم ناراحت کردم...

۱۳۹۲ شهریور ۱۹, سه‌شنبه

انصاف

یادم باشه اگه روزی خر شدم و احیانا به این نتیجه رسیدم که خدایی هست بهش یادآوری کنم خیلی بی انصافه... خیلی نامرده... 

۱۳۹۲ شهریور ۴, دوشنبه

ایران، امریکا

کلا پا برهنه پریدن وسط و برای هر نظری مخالف نظر خودمون کفن پوش اومدن تو صحنه تخصص ایرانی هاست. هر چه قدر که اسما میزان تحصیلات بالا بره ادعا هم در این مورد بیشتر میشه. 
صدام از سلاح شیمیایی بر علیه ایران استتفاده کرد. دولت ریگان تو یه برهه زمانی فقط جنگ رو مانیتور می کرد و کاملا خبر داشته چه اتفاقی داره تو این جنگ میفته و از سلاح های شیمیایی استفاده میشه و از یه زمانی به بعد در حین اینکه خبر داشته چه اتفاقی داره میفته دز دادن اطلاعات به دولت وقت عراق کوتاهی نکرده! هموطنان گرامی چپ و راست شروع کردن به استتوس و پست گذاشتن که امریکا جنایت کاره و فرقی نمی کنه اون ریگان بود این اوباما. این دوستان هممونایی هستن که معتقدن بین دولت ها تو ایرات تفاوت زیادیه. با وجودی که همه دولت ها تایید شورای نگهبان و رهبر رو دارن ولی این دوستان به شدت معتقدن که تفاوت زیادی بین دولت رفسنجانی و خاتمی و احمدی نژاد و روحانی هست. اصلا در مورد صحت این ادعا بحثی نمی کنم. ولی خیلی دلم می خواد بدونم اگه عملکرد یه دولت مورد تایید شورای نگهبان و رهبر ربطی به عملکرد دولت بعدی که اتفاقا اون هم مورد تایید شورای نگهبان و رهبر هست نداره، چطور عملکرد دو تا رئیس جمهور اصلا عملکرد حزب هم دیگه رو تایید نمی کنن یکی محسوب میشه؟؟؟ 
کلا عملکرد امریکا توجیه نا پذیره، ولی منطق رو نمی شه هر لحظه به نفع خودتون عوض کنین!!! 


۱۳۹۲ مرداد ۲۷, یکشنبه

آسیب پذیری ناشی از داشتن دوست صمیمی یا من دیگه بچه نمی شم... آه..... دیگه بازیچه نمیشم!

راستی چند وقت پیش یاد دوستای سابقم افتادم که دیگه باهاشون ارتباطی ندارم. سعی کردم ببینم آیا الان اوضاع فرق می کرد؟ یعنی اگه اون مسائل الان پیش میومد من هنوز همون واکنش رو میدادم. جوا: هم آره هم نه!
اول از همه الان اونقدر خر نمیشم که به کسی اونقدر نزدیک بشم. دوست صمیمی داشتن به معنی آسیب پذیر کردن خودمه چون با از دست دادنش خیلی زجر می کشم. ولی اگه این اشتباه رو مرتکب بشم و دوست صمیمی داشته باشم، بله! دروغ همچنان خط قرمزه. استفاده از من برای خیانت کردن به پارتنر هنوز خط قرمزه. سو استفاده از من برای زدن مخ هنوز خط قرمزه. و هنوز هم تنها گذاشتن به وقت احتیاج خط قرمز محسوب میشه. پس در یک کلام بلی! بنده ثبات شخصیت دارم! 
این وسط تنها کسی که واقعا سر هیچ و پوچ رابطمون به هم خورد و الان با وجود هزاران کیلومتر فاصله، خیلی بیشتر با هم ارتباط داریم پگاهه! تو این چند وقت چند بار گفتیم که چه اشتباه مسخره ای کردیم و چقدر ما می تونستیم با هم خوش بگذرونیم خدا میدونه!!!!!! فکر کنم از اونجایی همه چی درست شد که هر دو 50% تقصیر رو به عهده گرفتیم بدون اینکه در موردش حرف بزنیم! میس یو پگاهی....

اما ولی اما

کمتر از یک ماه دیگه یک سال از از دست دادن بابا می گذره. و من تقریبا هر دفعه که تو این وبلاگ نوشتم به یاد ددی دولتی بوده. و خوب دیگه لازم به ذکر نیست که وقتی این وضع وبلاگه، روزها و شب ها هم به همین منوال گذشته.  کلا سعی کردم بیرون از اینجا و خونه نشون ندم. حوصله نگاههای پر از دلسوزی آدم ها رو ندارم. خدایی خوب هم موفق شدم. اینجوری خیلی بهتره.  می تونم هر وقت بخوام، هر جور که بخوام دلم برای بابام تنگ بشه.  خلاصه اینکه آدم ها شاید بیشتر از یه رو داشته باشن. 
بعد هم که هوتن و مامان. کلا زبان قاصره از شرح اتفاقات این چند ماه. هیدن (همکارم) می گفت یه کتاب بنویس و توش به مردم یاد بده چجوری تو بدترین شرایط لبخند بزنن. می گفت من اگه جای تو بودم الان تو یه تیمارستان بستری بودم. نم یدونم این الان یه نکته مثبته یا منفی. ولی هر چی هست باعث میشه بالاخره روز رو به شب برسونم. احتمالش هست که بالاخره یه روز خوب بیاد... امید ندارم ولی چاره ای هم ندارم!!!

۱۳۹۲ مرداد ۱۹, شنبه

از خود راضی!

از چند تا اتفاق و تصمیم تو زندگیم خیلی راضیم. لیستش بلند نیست ولی کوتاه هم نیست! یکیشون این بود که تیریپ روشنفکری و و من مایوسم بسکه حالیمه و من ته فهمم چون کتاب شاملو دستمه و من خیلی هنرمندم چون کتاب فلسفه هنر می خونم و.... بعد از یه هفته که برداشتم گداشتم کنار. سعی کردم چشمامو باز کنم و دنیا رو همون جوری که هست ببینم. از واقعیت هاش لذت ببرم و از واقعیت هاش ناراحت بشم. و اونوقت بود که فهمیدم وقتی از واقعیت های زندگی لذت میبری تک تک سلول های بدنت خوشحال میشن و وقتی از واقعیت های زندگی ناراحت میشی، دردشو احساس می کنی.  و چون واقعیه، چون برای ادا و اطوار نیست، دنبال راه حل می گردی. همین باعث شده حتی اگه به ذهنم یه مشکلی برسه، سریع دنبال راه حل می گردم. یعنی حتی برای مشکلی که هنوز معلوم نیست 100% دچارش میشم هم راه حل پیدا می کنم.  منظورم مشکل هسته ای ایران نیست! منظورم اتفاق های روز مره هست.  خلاصه که خوشحالم از دانشگاهی که انتخاب کردم. خوشحالم دوستام یه جاهایی پشتمو خالی کردن. خوشحالم که بدترین جای ممکن برای یه شهرساز رو انتخاب کردم برای کار. همش باعث شد که یاد بگیرم خودم باشم. نه یه توهمی از اونچه که مورد پسند اطرافیانه!