یادداشت
Hold fast to dreams...

۱۳۹۳ فروردین ۶, چهارشنبه

مامان جون

نمیدونم چطوری این کارو می‌کنه، خودش کلی‌ فکرش مشغوله، خودش کلی‌ تو دو سال گذشته اذیت شده، هر هفته اوین رفته، با هر زنگ تلفن از جا پریده، ولی‌ بازم چنان با شورو حرارت از عید و دید بازدید صحبت می‌کنه، میگه، میخنده، امید میده... که تمام ناراحتی‌ هم میپره! هر دفعه میگم اه چرا اینجوری شد و غر میزنم بدون استثنا میگه "مامان جان اینم درست می‌شه، اینم می‌گذره، اینم فقط ازش خاطرش میمونه. آدم یکم صبر می‌کنه، تحمل می‌کنه، بیتابی نداره که. شلوغ کردن نداره که عزیز من! اصلا از این رفتارها خوشم نمیاد!" خلاصه که با معجونی‌ از خنده و نصیحت چنان حال آدم عوض می‌کنه که خودت نمی‌فهمی چی‌ شد که غمو غصه‌ها پرید!
مامان جون میشه راز اینهمه صبوری رو به منم بگی‌؟ لطفا؟

۱۳۹۲ اسفند ۲۶, دوشنبه

عیدت مبارک

یک سال از روز کذایی میگذره. زنگ زدم به مامان که سایز پیراهن هوتن رو بپرسم که دیدم در کامل تعجب میگه حالا فعلا چیزی نگیر! زنگ زدم به هومن که بهم گفت. اولش فکر میکردیم مثل همیشه یکم اذیتت می‌کنن و ولت می‌کنن. یه کم که گذشت فکر کردیم دم عید میزارن بیایی خونه... بعد شد عید... بعد گفتیم میخوان اذیت کنن و بعد عید آزادت می‌کنن... خوش باوریمون ادامه داشت. رسیدیم به یک ماه و گفتیم خوب یه ۵-۶ هفته نگه داشتن، ولش می‌کنن... بعد ۱-۲ ماه، بعد ۲-۳ ماه.... اولین ملاقات رو که دادن، مامان که گفت خیلی‌ لاغر شدی و رنگت پریده، مامان که گفت عصا دستت بود، دیگه نگران شدم...به دادگاه رسید و دیدم اتهاماتت خیلی‌ بی‌ پایست! گفتم خوب، دیگه سیستم قضائی اینجورم بی‌ در و پیکر نیست! قاضی میبینه، میخنده، ولش می‌کنه. دیدم نخیر، اوضاع بدتر از این حرفاست، ولی‌ فکر می‌کردم یا بهتره بگم الکی‌ امید ور بودا یه ۶-۷ ماهی‌ هستیو آزادت می‌کنن. حکمت که آمد نتونستم واکنشی نشون بدم، کلا بی‌ حس، یادمه حتا یه مهمونی‌ هم رفتم همون شب. گفتم اگه محل نگذارم، اگه ندیده بگیرم، اگه قبولش نکنم، اتفاق نمیوفته! ولی‌ افتاد. یه سال صبر کردم، یه سال صبر کردی، یه سال صبر کردیم...بازم فکر می‌کردم عید میزارن بری خونه. و الان، یک سال بعد، انگار تازه داره دوزاریم میفته... تازه دارم میفهمم، تازه دارم به عمق فاجعه پی‌ می‌برم. 

یاد عیده چند سال پیش افتادم که تو و هومن کابل بودین و نمی‌شد برای عید بیاین. بهم گفتی‌ با هومن نشسته بودین با دل گرفته که یکی‌ از این شبکه‌ها اندی گذاشت: "دارم میرم به تهران!" یادمه گفتی‌ هم خیلی‌ ناراحت بودی، هم عصبانی‌!! و اینا رو در حالی‌ تعریف میکردی که داشتی هرّ هرّ میخندیدی به ناراحتیه اون موقع! خوب من منتظرم که بیای بیرون و برای هم این دو تا عید رو تعریف کنیمو بخندیم به نارحتی این دو سال! ! از همهٔ اینا بگذریم، خواستم بگم که هممون مصمم تر از همیشه سفرهٔ ۷ سین انداختیم. خواستم بگم خانواد‌گی رومون زیاده و کم نمی‌شه! خواستم بهت بگم، مثل همیشه ۷سین آمریکایی یه سین کم داره، دو ساله پیش گفتی‌ یه ساعتی‌، سوزنی، سوسکی پیدا کن بذار جور شه! پارسال نشد ازت بپرسم، خودم به خودم گفتم یه ساعتی‌، سوزنی، سوسکی پیدا کن بذار جور شه! امسال هم همینطور. ولی‌ اصلا رضایت نمیدم ساله دیگه از این بحث غیبت کنی‌! اصلا ساله دیگه حتا اگه ۷ سین کامل رو هم داشته باشم، یا سمنو رو قبل عید میخورم یا سماق از دستم میافته زمین که یه سین کم باشه تا ازت بپرسم چی‌ بذارم به جاش! تو هم بگرد دنبال یه چیزی که با س شروع بشه. این نامه رو هم نمیدم مامان برات بیاره! تقصیر خودته، آخرین باری که عکس اندی و آنا رو نشونت داد اشک تو چشات جمع شد. هوتن آزاری که ندارم! دیگه پرچونگی بسّه: بهارت مبارک، عیدت مبارک، ساله نوت مبارک.

از طرف منو کل فامیل!

۱۳۹۲ اسفند ۵, دوشنبه

خونه تکونی

خونه تکونی کردیم! خوبی خونه  کوچیک اینه که ٦-٧ ساعته تمومه. البته بدش آدم داغون میشه مثل ما!!! مشکل اصلی این بودکه تو ٦ ماه تز نویسی تقریبا دست به سیاه و سفید نزدم ! البته یه دفعه با وحید یکم تمیز کاری کردیم ولی یک کم ماستمالی کردیم! 
خلاصه که دارم فرض میکنم عید میاد و باید براش آماده شد. و به یاد عید پارسال و همه نگرانی هاش نبود.  حداقل امسال میدونیم هوتن کجاست!

۱۳۹۲ بهمن ۲۶, شنبه

ولنتاین

خیلی از دوستای گل من تو فیس بوک چپ و راست میزنن که من ایرانیم! و ولنتاین رو جشن نمیگیرم و ما روز عشق ایرانی داریم! اینا همونایی هستن که چنان میزنن مری کریسمس (کریسمس... نه سال نو!) که آدم فکر می کنه نه تنها خودشون، بلکه هفت نسل قبلشون غسل تعمید داده شدن!!! 
من نه تنها ولنتاین رو جشن میگیرم! بلکه با خوشحالی هم این کارو می کنم! بده تو یه روز همه دنیا به عشق احترام میذارن؟ تا کی این مرز ها قراره مهم باشه؟ من برام خیلی جذابه که تو یه روز با میلیونها آدم دیگه به عشقم فکر کنم و خوشحال باشم!!!!

۱۳۹۲ بهمن ۱۴, دوشنبه

زنگ ها برای که به صدا در می آیند؟؟؟

تقریبا هممون به تلفن هامون وابسته ایم. ولی یه برهه ای از زندگی زنگ تلفن قشنگترین موسیقی دنیا میشه و یه وقتایی گوش خراش ترین. الان برای من شده یکی در میون. یه وقتایی قبل از اینکه حتی تلفن رو جواب بدم مخلوطی از خوشحالی و ناراحتی و استرس و امید و وحشت رو با هم تجربه می کنم تا ببینم پشت خط کیه و یه چند ثانیه از مکالمه بگذره! مشکل اینه که وقتی یه شماره از ایران میفته رو گوشیم نمی دونم خبر خوب میشنوم یا بد... بازه حدس و گمان از خیلی عالی تا افتضاح در رفت و برگشته. یه همچین اوضاعی دارم من.

۱۳۹۲ بهمن ۶, یکشنبه

ما دلاقکه (جمع دلقک!!)

داشتم چت های خودم و هوتن رو در 2010-2011، وقتی که تازه من و وحید اومده بودیم اینجا، می خوندم.  خیلی جالب، خنده دار، غصه دار، شاد، و دلتنگی آور بود. نتیجه ای که گرفتم این بود که صرفنظر از اینکه موضوع چقدر شوخی یا جدی بود، ما کلا فقط از زاویه خنده و شوخی بهش نگاه می کردیم. چیزی که الان دلم می خواد اینه که بشینم با هوتن در مورد روزهای زندانش مفصل حرف بزنم. مطئنم کتک هایی که خورده رو هم جوری تعریف می کنه که از خنده روده بر بشیم!!! 
یاد این افتادم که زمانی شهری که ورد زبونم بود این بود:

گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع
سخت می گردد جهان بر مردمان سخت کوش

و واقعا فکر کنم جواب می داد. الانم دارم به این فکر می کنم که برادری دارم که به جرم حرف حساب زدن زندانی سیاسیه و مدام به خودم می گم : این نیز بگذرد!

۱۳۹۲ بهمن ۲, چهارشنبه

رزومه

تموم شد این درس و الان در حال تکمیل رزومه هستم. سخته! مثل این می‌مونه که بخوای خودتو معرفی‌ کنی‌ ولی‌ یه جورایی خودتو معرفی‌ نکنی‌!!